Que No
A veces me imagino
Volviendo a conocerte
Volviendo aquella tarde
A aquella estación
Bajando por la calle de Las Aguas
Teníamos el tiempo y la misión
A veces te imagino
Callándome la boca
Llenando de argumentos, nuestra constelación
La luz de tus ojos abiertos esperando el encuentro
A veces, pongo la casa a tu gusto
Compro flores y disculpo
Algún enfado
Por mis piernas viajas libres
Ya no
Inventándome unos planes
Que no
Nadie sabe lo que fuimos
Nuestro sexo y nuestra sangre
Que no, que no, que no, que no, que no
Me dibujas unas alas
Ya no
Y me tiras desde lejos
Ya no
Yo me quiero liberar
De lo que me tiene presa
Que no, que no, que no, que no
Que no, que no, que no, que no
Que no
Bajamos
A medias la persiana
El Sol por las rendijas
Nos hizo de mantel
Al aire
Vuelve lo que fue del aire
Amor en cuarto menguante
Que desafía
Por mi cuerpo viajas libre
Ya no
Inventándome unos planes
Que no
Nadie sabe lo que fuimos
Nuestro sexo y nuestra sangre
Que no, que no, que no, que no
Que no, que no, que no, que no
Me dibujas unas alas
Ya no
Y me tiras desde lejos
Ya no
Yo me quiero liberar
De lo que me tiene presa
Que no, que no, que no, que no
Que no, que no, que no, que no
Me dibujas unas alas
Ya no
Y me tiras desde lejos
Que no
Yo me quiero liberar
De lo que me tiene presa
Que no, que no, que no, que no
Que no, que no, que no, que no
Que no, que no
Que no
A veces
Pongo la casa a tu gusto
Compro flores y disculpo
Algún enfado
Dat Niet
Soms stel ik me voor
Je weer te ontmoeten
Terug die middag
Naar dat station
Lopend door de straat van Las Aguas
Hadden we de tijd en de missie
Soms stel ik je voor
Me de mond snoeren
Vullend met argumenten, onze constellatie
Het licht van je open ogen wachtend op de ontmoeting
Soms maak ik het huis naar jouw smaak
Koop ik bloemen en bied ik excuses aan
Voor een of andere woede
Door mijn benen reis je vrij
Niet meer
Verzin ik plannen
Die niet
Niemand weet wat we waren
Onze seks en ons bloed
Dat niet, dat niet, dat niet, dat niet, dat niet
Je tekent me vleugels
Niet meer
En je gooit me van ver
Niet meer
Ik wil me bevrijden
Van wat me gevangen houdt
Dat niet, dat niet, dat niet, dat niet
Dat niet, dat niet, dat niet, dat niet
Dat niet
We laten
De gordijnen half dicht
De zon door de kieren
Maakte ons tot tafelkleed
In de lucht
Keert terug wat van de lucht was
Liefde in afnemende maan
Die uitdaagt
Door mijn lichaam reis je vrij
Niet meer
Verzin ik plannen
Die niet
Niemand weet wat we waren
Onze seks en ons bloed
Dat niet, dat niet, dat niet, dat niet
Dat niet, dat niet, dat niet, dat niet
Je tekent me vleugels
Niet meer
En je gooit me van ver
Niet meer
Ik wil me bevrijden
Van wat me gevangen houdt
Dat niet, dat niet, dat niet, dat niet
Dat niet, dat niet, dat niet, dat niet
Je tekent me vleugels
Niet meer
En je gooit me van ver
Dat niet
Ik wil me bevrijden
Van wat me gevangen houdt
Dat niet, dat niet, dat niet, dat niet
Dat niet, dat niet, dat niet, dat niet
Dat niet, dat niet
Dat niet
Soms
Maak ik het huis naar jouw smaak
Koop ik bloemen en bied ik excuses aan
Voor een of andere woede