395px

Echte Tijd

Vanesa Martín

Tiempo Real

Y si dejas de pensar
Y empiezas a sentir
No dejes que el orgullo
Se anteponga a tu manera de vivir

Y si empezamos a hablarnos
Y rozamos la nariz
Y me mueves el piso fuertemente
¿No ves cómo acarico de repente
La idea de que pares aquí?

No sé si atreverme o dejarte ir
Si armar la estrategia o mirarte
Si hacerme la dura y dejarte a un lado
Contar pecados antes de dormir

No sé si la calle o tal vez la noche
Este vino loco del Bierzo
Y esta valentía a modo de brote
Me sube al escote y me pierdo

Quédate esta noche
Ya te vas mañana
Olvídate el pijama
Salgamos a cenar
Ciérrame la boca
Y vuélveme aún más loca

Vivamos tres vidas a tiempo real
A llenar vacíos nadie nos enseña
Hay bancos de arena como tiene el mar
Y esta cosa mía de mi amor es bella
Se fue pa tu estrella y la pudo alcanzar

No sé si atreverme o dejarte a un lado
Y armar la estrategia o mirarte
Si hacerme la dura y dejarte a un lado
Contar pecados antes de dormir

No sé si la calle o tal vez la noche
Este vino loco del Bierzo
Y esta valentía a modo de brote
Me sube al escote y me pierdo

Echte Tijd

En als je stopt met denken
En begint te voelen
Laat trots niet
Voorop staan in je leven

En als we beginnen te praten
En onze neuzen elkaar raken
En je schudt de grond onder me
Zie je niet hoe ik ineens
Het idee om hier te stoppen koester?

Ik weet niet of ik me moet durven of je moet laten gaan
Of een strategie moet bedenken of je moet aankijken
Of me stoer moet houden en je aan de kant moet zetten
Zonden tellen voor het slapen gaan

Ik weet niet of het de straat is of misschien de nacht
Deze gekke wijn uit Bierzo
En deze moed als een spruit
Stijgt naar mijn decolleté en ik raak verdwaald

Blijf deze nacht
Je gaat morgen al weg
Vergeet je pyjama
Laten we uit eten gaan
Dicht mijn mond
En maak me nog gekker

Laten we drie levens leven in echte tijd
Om leegtes te vullen leert niemand ons
Er zijn zandbanken zoals de zee heeft
En deze liefde van mij is mooi
Ze ging naar jouw ster en kon die bereiken

Ik weet niet of ik me moet durven of je aan de kant moet zetten
Of een strategie moet bedenken of je moet aankijken
Of me stoer moet houden en je aan de kant moet zetten
Zonden tellen voor het slapen gaan

Ik weet niet of het de straat is of misschien de nacht
Deze gekke wijn uit Bierzo
En deze moed als een spruit
Stijgt naar mijn decolleté en ik raak verdwaald

Escrita por: Vanesa Martin, Luis Miguel Gomez Castano