Sentido
Já não me vejo mais
Nessas retas que tracei
Já não pergunto mais
Quantas luzes devo ter
As sombras que encontrei
As flores que cultivei
Me levam a certezas
Que um dia deixarei
De toda a imensidão
Que permite o encontrar
Carrego em minha mala
Tudo que me faz pensar
Sentindo a terra então
Levando a Lua em vão
Trilhando esses carinhos
Que compõem a canção
Segue o mar
Deixa, deixa levar
Não tem que entender
O peito pede assim
É tanta vida pra encontrar
Segue, segue, segue o mar
Deixa, deixa levar
Não tem que entender
O peito pede assim
É tanta vida pra encontrar
Zin
Ik zie mezelf niet meer
In de lijnen die ik trok
Ik vraag niet meer
Hoeveel lichten ik moet hebben
De schaduwen die ik vond
De bloemen die ik kweekte
Brengen me naar zekerheden
Die ik ooit zal achterlaten
Van de hele uitgestrektheid
Die het vinden mogelijk maakt
Draag ik in mijn tas
Alles wat me aan het denken zet
Voelend de aarde dan
De maan voor niets meenemend
Wandelend door deze tederheid
Die het lied vormt
Volg de zee
Laat, laat je meevoeren
Je hoeft het niet te begrijpen
Je hart vraagt het zo
Er is zoveel leven te vinden
Volg, volg, volg de zee
Laat, laat je meevoeren
Je hoeft het niet te begrijpen
Je hart vraagt het zo
Er is zoveel leven te vinden