Guitarra Para as Galáxias
Anoitece o firmamento
Melancolia ao humano
Tempestade sem estrela
Sem repouso desdenha a lua
Preso ao chão, eu não posso me elevar
Mas a guitarra sim, sobe ao cosmo pra curar
Acho que eu fumei demais
Acho que eu sonhei demais
Acho que um pivete roubou minha guitarra
Guitarra Para las Galaxias
Anochece el firmamento
Melancolía para el humano
Tormenta sin estrella
Sin descanso desprecia la luna
Atado al suelo, no puedo elevarme
Pero la guitarra sí, sube al cosmos para sanar
Creo que fumé demasiado
Creo que soñé demasiado
Creo que un chico me robó mi guitarra
Escrita por: