Poeta Louco
Ô ô ô ô ô ô ô ô ô ô
Ô ô ô ô ô ô ô ô ô ô
Quantas noites sem dormir olhando da minha janela
Luzes da cidade viajo pensamento
Madrugada adentro enquanto muitos dormem
Quantos loucos atearam fogo, aceleraram a mente?
Viajaram na fumaça louca
Que passando a todos foi de boca em boca
No silêncio sinto essa fumaça me lavar o rosto
Maquina meu cérebro me fazendo louco
Me indagando a noite pala lucidez
Como posso eu parar na noite pra dar mais um trago?
Se eu vivo essa lucidez tão louco
Só por mais um pouco eu vou pirar de vez
São os olhos de um poeta louco que contempla a noite
Na palavra certa de um pensamento, só por um momento de inspiração
Quantas noites sem dormir olhando da minha janela
Luzes da cidade viajo pensamento
Madrugada adentro enquanto muitos dormem
Ô ô ô ô ô ô ô ô ô ô
Ô ô ô ô ô ô ô ô ô ô
De Gekke Dichter
Ô ô ô ô ô ô ô ô ô ô
Ô ô ô ô ô ô ô ô ô ô
Hoeveel nachten zonder slaap kijkend vanuit mijn raam
Lichten van de stad, ik reis met mijn gedachten
Diep in de nacht terwijl velen slapen
Hoeveel gekken staken vuur aan, versnelden hun geest?
Reisden in de gekke rook
Die van mond tot mond ging
In de stilte voel ik die rook mijn gezicht wassen
Het maakt mijn hoofd gek, maakt me tot een dwaas
Vragend in de nacht om helderheid
Hoe kan ik stoppen in de nacht voor nog een trek?
Als ik deze helderheid zo gek leef
Slechts voor nog een moment ga ik helemaal door het lint
Het zijn de ogen van een gekke dichter die de nacht aanschouwt
In het juiste woord van een gedachte, slechts voor een moment van inspiratie
Hoeveel nachten zonder slaap kijkend vanuit mijn raam
Lichten van de stad, ik reis met mijn gedachten
Diep in de nacht terwijl velen slapen
Ô ô ô ô ô ô ô ô ô ô
Ô ô ô ô ô ô ô ô ô ô