Al Respirar
Te he dejado en el sillón
Las pinturas y una historia en blanco
No hay principio ni final
Sólo lo que quieras ir contando
Y al respirar intenta ser quien ponga el aire
Que al inhalar te traiga el mundo de esta parte
Te he dejado en el sillón
Las pinturas y una historia en blanco
Yo me marcho a otro lugar
Puede que el viaje sea largo
La burbuja en que crecí nos vendió comodidad
Y un nudo entre las manos
Yo escogí la ambigüedad, tú el fantasma y lo real
Todo en el mismo barco
Y al respirar propongo ser quien ponga el aire
Que al inhalar me traiga el mundo de esta parte
Y respirar tan fuerte que se rompa el aire
Aunque esta vez si no respiro es por no ahogarme
Intenta no respirar
Intenta no respirar
Y al respirar propongo ser quien ponga el aire
Que al inhalar me traiga el mundo de esta parte
Y respirar tan fuerte que se rompa el aire
Aunque esta vez quizá será mejor marcharse
Intenta no respirar
Intenta no respirar
Bij het Ademen
Ik heb je op de stoel achtergelaten
De schilderijen en een verhaal in blanco
Geen begin en geen einde
Alleen wat je wilt vertellen
En bij het ademen probeer te zijn wie de lucht brengt
Die bij het inademen de wereld van deze kant brengt
Ik heb je op de stoel achtergelaten
De schilderijen en een verhaal in blanco
Ik vertrek naar een andere plek
Misschien is de reis lang
De bubbel waarin ik groeide verkocht ons comfort
En een knoop tussen de handen
Ik koos de ambiguïteit, jij het spook en het echte
Alles in hetzelfde schip
En bij het ademen stel ik voor te zijn wie de lucht brengt
Die bij het inademen me de wereld van deze kant brengt
En zo hard ademen dat de lucht breekt
Ook al adem ik deze keer niet om niet te verdrinken
Probeer niet te ademen
Probeer niet te ademen
En bij het ademen stel ik voor te zijn wie de lucht brengt
Die bij het inademen me de wereld van deze kant brengt
En zo hard ademen dat de lucht breekt
Ook al is het deze keer misschien beter om te vertrekken
Probeer niet te ademen
Probeer niet te ademen
Escrita por: Vetusta Morla