395px

De Arracadas

Vicente Fernández

El Arracadas

Como la sombra de un fantasma por las noches
Cruzando montes, barrancos y poblados
Va un hombre triste montado en su caballo
Su perro lo acompaña rastreando los sembrados

Todos se dicen por ahí viene el arracadas
Lleva patillas chamarra de vaquero
Tejana negra y pantalón de cuero
Con mirada tranquila buscando algún cuatrero

Voy a cumplir un juramento que es sagrado
Cuando salió de su jacal dijo a su madre
Voy a buscar aquel traidor que allá en la loma
Cobardemente y sin piedad mató a mi padre

Unos rumores de plegaria se escucharon
Cuando una madre por su hijo pide al cielo
Luego un caballo se aleja relinchando
Y allá por la barranca sus pasos se perdieron

Y aquel traidor a quien buscaba el arracadas
Lo hallaron muerto colgado en un potrero
Mientras otro hombre, su perro y su caballo
Nunca jamás se han visto perdió su paradero

Allá en lo oscuro de un jacal se oye un soyoso
Es de una madre que se encuentra abandonada
Le llora a un hombre que la escucha desde el cielo
Y a un hijo ausente del que no se sabe nada
Y a un hijo ausente del que no se sabe nada

De Arracadas

Als de schaduw van een spook in de nacht
Steekt hij bergen, ravijnen en dorpen over
Rijdt een treurig man op zijn paard
Zijn hond volgt hem, snuffelend in de akkers

Iedereen zegt daar komt de arracadas
Met een baard, een cowboyjack en een hoed
Zwarte hoed en leren broek
Met een rustige blik op zoek naar een dief

Ik ga een heilige eed vervullen
Toen hij zijn huisje verliet, zei hij tegen zijn moeder
Ik ga die verrader zoeken die daar op de heuvel
Laaghartig en zonder genade mijn vader doodde

Er klonken wat gebedsgeluiden
Toen een moeder om haar zoon tot de hemel vroeg
Daarna galoppeert een paard weg met een hinniken
En daar in de ravijn zijn zijn sporen verloren

En die verrader die de arracadas zocht
Werd dood gevonden, opgehangen in een weiland
Terwijl een andere man, zijn hond en zijn paard
Nooit meer zijn gezien, hij verloor zijn spoor

Daar in de duisternis van een huisje klinkt een zucht
Van een moeder die zich verlaten voelt
Ze huilt om een man die haar vanuit de hemel hoort
En om een afwezig kind waar niets van bekend is
En om een afwezig kind waar niets van bekend is

Escrita por: Gilberto Parra