Mares de Tristeza
Cuando nazca el nuevo día en el oriente
Zarpara la nave al fin donde te alejas
Yo me quedo naufragando para siempre
En los mares que ha formado la tristeza
Tu tendras los días que son mis noches bellas
Y el fulgor de las estrellas y la Luna
Yo tendré la tempestad y las tinieblas
Y andaré sin un cobijo entre la bruma
No me guardes rencor aunque ya no me quieras
Ni me digas adiós aunque ya nunca vuelvas
No hay castigo más amargo que el olvido
Ni dolor que sea más grande que la muerte
Ya con irte destrozaste mi cariño
Que otra pena puedes darme que perderte
Zeeën van Verdriet
Wanneer de nieuwe dag opkomt in het oosten
Zal het schip eindelijk vertrekken waar jij heen gaat
Ik blijf voor altijd verdrinken
In de zeeën die het verdriet heeft gevormd
Jij zult de dagen hebben die mijn mooie nachten zijn
En de glans van de sterren en de maan
Ik zal de storm en de duisternis hebben
En zonder onderdak door de mist zwerven
Bewaar geen wrok tegen me, ook al hou je niet meer van me
Zeg me geen vaarwel, ook al kom je nooit meer terug
Er is geen straffen die zo bitter is als de vergetelheid
Geen pijn die groter is dan de dood
Met je vertrek heb je mijn liefde al verwoest
Welke andere pijn kun je me geven dan je te verliezen