El Hijo Del Pueblo
Es mi orgullo haber nacido en el barrio más humilde
Alejado del bullicio y de la falsa sociedad
Yo no tengo la desgracia de no ser hijo del pueblo
Yo me cuento entre la gente que no tiene falsedad
Mi destino es muy parejo, yo lo quiero como venga
Soportando una tristeza o detrás de una ilusión
Yo camino por la vida, muy feliz con mi pobreza
Porque no tengo dinero, tengo mucho corazón
Decendiente de cuatemo mexicano, por fortuna desdichado
En los amores, soy borracho y trobador
Pero cuántos millonarios quisieran vivir mi vida
Pa'cantarle a la pobreza sin sentir ningun dolor
Es por eso que es mi orgullo ser del barrio más humilde
Alejado del bullisio y de la falsa sociedad
Yo conpongo mis canciones pa'que el pueblo me las cante
Y el día que el pueblo me falle, ese día voy a llorar
De Zoon van het Volk
Het is mijn trots om geboren te zijn in de meest bescheiden buurt
Ver weg van de drukte en de valse maatschappij
Ik heb niet het ongeluk om geen zoon van het volk te zijn
Ik reken mezelf tot de mensen zonder schijnheiligheid
Mijn lot is heel gelijkmatig, ik neem het zoals het komt
Met een verdriet of achter een illusie aan
Ik loop door het leven, heel gelukkig met mijn armoede
Want ik heb geen geld, maar ik heb veel hart
Afstammeling van een Mexicaanse cuatemo, helaas met pech
In de liefde ben ik een dronkaard en troubadour
Maar hoeveel miljonairs zouden willen leven zoals ik
Om de armoede te bezingen zonder enige pijn te voelen
Daarom is het mijn trots om van de meest bescheiden buurt te zijn
Ver weg van de drukte en de valse maatschappij
Ik schrijf mijn liedjes zodat het volk ze voor me zingt
En de dag dat het volk me in de steek laat, zal ik huilen.
Escrita por: José Alfredo Jiménez