395px

Zwarte Bloemen

Vicente Fernández

Flores Negras

Me hacen daño tus ojos
Me hacen daño tus manos
Me hacen daño tus labios, que saben fingir
A mi sombra pregunto, si esos labios que adoro
En un beso sagrado podrán mentir

Aunque viva, prisionero
En mi soledad mi alma te dirá te quiero
Nuestros labios, guardan flamas
De un beso voraz que no olvidaras mañana
Flores negras del destino
Nos apartan sin piedad
Pero el día vendrá, en que seas
Para mi nomás, nomás

Flores negras del destino
Nos apartan sin piedad
Pero el día vendrá, en que seas
Para mi nomás, nomás

Zwarte Bloemen

Je ogen doen me pijn
Je handen doen me pijn
Je lippen doen me pijn, die kunnen doen alsof
Aan mijn schaduw vraag ik, of die lippen die ik aanbid
In een heilige kus kunnen liegen

Ook al leef ik, gevangen
In mijn eenzaamheid zal mijn ziel je zeggen dat ik van je hou
Onze lippen, bewaren vlammen
Van een verslindende kus die je morgen niet zult vergeten
Zwarte bloemen van het lot
Scheiden ons genadeloos
Maar de dag zal komen, dat jij
Voor mij alleen, alleen

Zwarte bloemen van het lot
Scheiden ons genadeloos
Maar de dag zal komen, dat jij
Voor mij alleen, alleen

Escrita por: Sérgio de Karlo