WALK
過ぎ去った日々はこうやって
sugisatta hibi wa kou yatte
時が来てなじんでくようで
toki ga kite najindeku you de
気づかない振りで置いていかれたまま
kidzukanai furi de oite ikareta mama
想像の光景が未来と信じた
souzou no koukei ga mirai to shinjita
だって泣いてやっと声に出して
datte naite yatto koe ni dashite
誰だって嘘を投げて
dare da tte uso wo nageite
口にすれば短いようで
kuchi ni sureba mijikai you de
本当は意外と簡単だったりして
honto wa igai to kantan dattari shite
揺れんだ表情が頬に煌めいた
yurunda hyoujou ga hoho ni kirameita
そんな日が夢を描いていて
sonna hi ga yume wo egaiteite
そして気の向くままに歩を出した
soshite ki no muku mama ni ho wo dashita
名前などないが長い道を来た
namae nado naiga nagai michi wo kita
揺れる想いが証だなんだ
yureru omoi ga akashi nanda
その声で慰めてくれないか
sono koe de nagusamete kurenai ka
呼ぶ声が表式のような光や色を抱いて
yobu koe ga hyoushiki no you na hikari ya iro wo daite
さあ歩こう 歩こう 歩こう
saa arukou arukou arukou
いつだって僕は丸まって
itsudatte boku wa marumatte
何もかも投げ捨てる方で
nanimo kamo nagesuteru hou de
見放されるのに慣れてしまったのかな
mihanasareru no ni narete shimatta no ka na
潤んだ笑顔に誰も気づかないが
urunda shouchou ni daremo kidzukanai ga
なんかそれでいいと思っていて
nanka sore de ii to omotteite
どうか切りのないこのチグハグ模様に
douka kiri no nai kono chiguhagu moyou ni
どうか意味よあれと願っていた
douka imi yo are to negatte ita
誓いなどないが
chikai nado naiga
果たそういつの日か
hatasou itsunohika
いつの日か来るはずのその日は
itsunohika kuru hazu no sonohi wa
寂しさで溢れていますよに
sabishi-sa de afurete imasu yo ni
後悔が週のように
kokai ga shuu no yo ni
まぶたを閉じてもさ
mabuta o osotte mo sa
歩こう、歩こう
arukou, arukou
ねえ僕を起こして
nee boku wo okoshite
見落として流れていった
miotoshite nagarete itta
ものが恋しくて
mono ga koishikute
身を投して探しに行くんだ
mi wo toshite sagashi ni ikun da
これからこれから
kore kara kore kara
名前などないが長い道を来た
namae nado naiga nagai michi wo kita
揺れる想いが証だなんだ
yureru omoi ga akashi nanda
その声で慰めてくれないか
sono koe de nagusamete kurenai ka
呼ぶ声が表式のような光や色を抱いてさあ
yobu koe ga hyoushiki no you na hikari ya iro wo daite saa
歩こう、歩こう、歩こう
arukou, arukou, arukou
LOOP
De dagen die voorbij zijn, zo gaat het
De tijd komt en het lijkt te passen
Verstopt achter een schijn van onwetendheid
De beelden die ik me voorstel, geloofde ik in de toekomst
Want ik huilde en eindelijk kwam de stem eruit
Iedereen gooit leugens weg
Als je het zegt, klinkt het kort
Maar in werkelijkheid is het vaak best eenvoudig
De wankelende uitdrukking schitterde op mijn wangen
Die dagen schetsten dromen
En zo zette ik mijn stappen, vrij als een vogel
Geen naam, maar ik kwam een lange weg
De wankelende gevoelens zijn het bewijs
Kun je me troosten met die stem?
De roep klinkt als een licht dat kleuren omarmt
Kom, laten we lopen, lopen, lopen
Altijd krom ik me ineen
En gooi alles weg, dat is mijn manier
Misschien ben ik gewend om in de steek gelaten te worden
Niemand merkt die vochtige glimlach op
Maar ik denk dat het zo wel goed is
Laat alsjeblieft deze eindeloze chaotische patronen
Een betekenis hebben, dat was mijn wens
Geen belofte, maar
Laten we het ooit waarmaken
Die dag die ooit zal komen
Moet gevuld zijn met eenzaamheid
Spijt als een week
Zelfs als ik mijn ogen sluit
Laten we lopen, lopen
Hé, word me wakker
Ik mis wat ik heb gemist
Verlangend naar wat verloren is
Ik duik erin om het te zoeken
Vanaf nu, vanaf nu
Geen naam, maar ik kwam een lange weg
De wankelende gevoelens zijn het bewijs
Kun je me troosten met die stem?
De roep klinkt als een licht dat kleuren omarmt, kom
Laten we lopen, lopen, lopen