Cacos de Vidro
Cacos de vidro espalhados pelos cantos da rua
Pessoas a andar numa noite fria e sem Lua
Foi quando eu encontrei o meu destino
Espalhado nos sonhos de um menino
Que sentado não falava sozinho
Cacos de vidro, sirenes iluminam a rua
Acidentes de uma mente obscura
Tirados de mim foram sorrisos
No romper de laços que eram infinitos
E todos sentiram
Fizeram de nós pessoas ignorantes
E ainda não sabemos perder
E a noite vai e vem lembranças
Um dia a mais sem esperanças
Cacos de vidro espalhados pelos cantos da rua
Pessoas a andar numa noite fria e sem Lua
Scherven van Glas
Scherven van glas verspreid over de hoeken van de straat
Mensen die lopen in een koude nacht zonder maan
Het was toen ik mijn bestemming vond
Verspreid in de dromen van een jongen
Die, zittend, niet alleen sprak
Scherven van glas, sirenes verlichten de straat
Ongevallen van een duistere geest
Van mij zijn glimlachen weggenomen
Bij het verbreken van banden die oneindig waren
En iedereen voelde het
Ze maakten van ons onwetende mensen
En we weten nog steeds niet hoe te verliezen
En de nacht komt en gaat met herinneringen
Weer een dag zonder hoop
Scherven van glas verspreid over de hoeken van de straat
Mensen die lopen in een koude nacht zonder maan
Escrita por: Leandro Corrêa, Marcelo Biazzi