Canción del árbol del olvido
En mi pago hay un árbol
que del olvido se llama
donde van a consolarse
vidalita, los moribundos del alma.
Para no pensar en vos
en el árbol del olvido
me acosté una nochecita
vidalita, y me quedé bien dormido.
Al despertar de aquel sueño
pensaba en vos otra vez
pues me olvidé de olvidarte
vidalita, en cuanto me acosté.
Lied van de boom van de vergetelheid
In mijn land staat een boom
die de vergetelheid heet
waar de zielen komen rusten
vidalita, de stervenden van de ziel.
Om niet aan jou te denken
in de boom van de vergetelheid
ging ik op een avond liggen
vidalita, en viel diep in slaap.
Bij het ontwaken uit die droom
dacht ik weer aan jou
want ik vergat je te vergeten
vidalita, zodra ik ging liggen.