Hay Amores
Hay amores como espadas
como el fuego, como el agua;
hay amores como nubes de algodón,
que te abrazan,
se desgajan;
hay amores que no saben que lo son.
Hay amores como barro
que moldeas con tus manos;
hay amores como flores de papel,
solamente
de colores;
hay amores que se mueren al nacer.
Viejos amores, derrumbó el hastío como torres de papel;
viejos amores, maltrató el destino, se murieron sin crecer;
viejos amores, nuevas ilusiones, necesitan como ayer;
viejos amores, gestos aprendidos que repiten sin querer.
Hay amores como un árbol
que se agotan esperando;
hay amores que quisieras olvidar,
te hace daño
recordarlos,
hay amores con sabor a soledad.
Hé Liefdes
Hé liefdes als zwaarden
als het vuur, als het water;
hé liefdes als katoenwolken,
die je omarmen,
uit elkaar vallen;
hé liefdes die niet weten dat ze het zijn.
Hé liefdes als klei
die je met je handen vormt;
hé liefdes als papieren bloemen,
slechts
in kleuren;
hé liefdes die sterven bij de geboorte.
Oude liefdes, de verveling viel als torens van papier;
oude liefdes, het lot heeft ze mishandeld, ze stierven zonder te groeien;
oude liefdes, nieuwe illusies, hebben nodig zoals gisteren;
oude liefdes, aangeleerde gebaren die onbewust herhaald worden.
Hé liefdes als een boom
die uitgeput zijn van het wachten;
hé liefdes die je zou willen vergeten,
ze doen pijn
om te herinneren,
hé liefdes met de smaak van eenzaamheid.