La Sirena
Ay sirena de la mar!
Si mi redes te alcanzaran dejarías el coral
y vendrías a mi casa.
Sabes bien que allí nos faltan las espumas y las algas.
Si tú quieres lo intentamos...
¡El amor mueve montañas!
" De esta forma le cantaba, trajinando por la barca,
como cada anochecida,
no muy lejos de la playa a la luz de dos candiles,
esperando la del alba,
parpadeaban las estrellas y la mar velaba en calma.
Tan hermosa madrugada nunca nadie disfrutara,
con el sol apareciendo y la luna en las espaldas,
y en la proa de su barca la que tanto deseaba,
¡cuanto brillo en su mirada, relucían sus escamas!
"¡Ven al fondo,ven al agua, que allá tengo nuestra casa.
Si en la tierra soy extraña, tú en la mar no extrañas nada!
" Una barca a la deriva llegó al puerto una mañana,
y la brisa repetía: ¡Ven al fondo,ven al agua!
Y la brisa repetía: ¡ven al fondo,ven al agua!
Y la brisa repetía: ¡ven al fondo,ven al agua!
De Zeemeermin
Hé zeemeermin van de zee!
Als mijn netten jou vangen, zou je het koraal verlaten
en naar mijn huis komen.
Je weet goed dat daar de schuimkoppen en zeewier ontbreken.
Als jij wilt, proberen we het...
De liefde verzet bergen!
"Zo zong ik voor haar, terwijl ik in de boot rommelde,
zoals elke avond,
niet ver van het strand, bij het licht van twee lampen,
wachting op de dageraad,
flonkerden de sterren en de zee sliep in rust.
Zo'n prachtige ochtend heeft niemand ooit genoten,
met de zon die opkomt en de maan op de rug,
en aan de boeg van zijn boot, degene die hij zo verlangde,
wat een glans in haar ogen, haar schubben schitterden!
"Kom naar de diepte, kom naar het water, want daar heb ik ons huis.
Als ik op het land vreemd ben, ben jij in de zee nergens vreemd!"
Een boot op drift kwam op een ochtend in de haven aan,
en de bries herhaalde: Kom naar de diepte, kom naar het water!
En de bries herhaalde: kom naar de diepte, kom naar het water!
En de bries herhaalde: kom naar de diepte, kom naar het water!