Homero
Cuando sale del trabajo, Homero viene pensando
Que al bajar del colectivo, esquivará unos autos
Cruzará la avenida, se meterá en el barrio
Pasará dando saludos y monedas a unos vagos
Y Dobla en el primer pasillo y ve que va llegando
Y un ascensor angosto lo lleva a la puerta del rancho
Dice estar muy cansado y encima hoy no pagaron
Imposible bajarse de esta rutina y se pregunta ¿hasta cuando?
Se hace difícil siendo obrero hacerte cargo del pan
De tu esposa, tus hijos, del alquiler y algo más
Y poco disfruta sus días pensando en cómo hará
Si en ese empleo no pagan y cada vez le piden más
Qué injusticia que no se valore eficacia y responsabilidad
Porque él hoy se mató pensando y es lo mismo que uno más
Homero está cansado, come y se quiere acostar
Vuelve a amanecer y entre diario y mates se pregunta
¿Cuánto más?
Homero está cansado, come y se quiere acostar
Vuelve a amanecer y entre diario y mates se pregunta
¿Cuánto más?
Y es así, la vida de un obrero es así
La vida en un barrio es así
Y pocos son los que van a zafar
Y es así, aprendemos ser felices así
La vida del obrero es así
Y pocos son los que van a zafar
Homero
Wanneer hij van zijn werk komt, denkt Homero na
Dat hij, als hij uit de bus stapt, wat auto's zal ontwijken
Hij steekt de straat over, gaat het buurtje in
Groet wat lui en geeft wat muntjes aan een paar zwervers
En hij slaat de eerste gang in en ziet dat hij aankomt
En een smalle lift brengt hem naar de deur van de krottenwoning
Hij zegt dat hij erg moe is en bovendien is er vandaag niet betaald
Het is onmogelijk om uit deze routine te komen en hij vraagt zich af: hoe lang nog?
Het is moeilijk als arbeider om voor het brood te zorgen
Voor je vrouw, je kinderen, de huur en nog wat meer
En hij geniet maar weinig van zijn dagen, denkt na over hoe hij het moet doen
Als ze in die baan niet betalen en steeds meer van hem vragen
Wat een onrecht dat effectiviteit en verantwoordelijkheid niet gewaardeerd worden
Want hij heeft zich vandaag kapot gewerkt en het is hetzelfde als voor een ander
Homero is moe, eet en wil gaan liggen
De ochtend komt weer en tussen de krant en de mate vraagt hij zich af
Hoeveel langer?
Homero is moe, eet en wil gaan liggen
De ochtend komt weer en tussen de krant en de mate vraagt hij zich af
Hoeveel langer?
En zo is het, het leven van een arbeider is zo
Het leven in een buurt is zo
En weinigen zullen ontsnappen
En zo is het, we leren gelukkig te zijn zo
Het leven van de arbeider is zo
En weinigen zullen ontsnappen
Escrita por: Cristian Pity Alvarez