Susitaival
Kaivot kuivaa, kantakaa
Haukkokaa henkeänne, henget ne lähteen ehtyneen
Rantaviiva vilkuttaa
Jäähyväistä järvein' veet
Tuo kaunis harmaa kansi taivaan avautuu
Tuhkaa kuin salaa, olkapäille laskeutuu
Tunnemmeko tulen
Tunnemmeko enää
Kuulemmeko kohinan
Vaietkaa marjat maan
Mietiskelkää, mesimetsät ja metsien päät
Vaivautuuko vastaamaan
Kulkeeko syksy sydämessä
refrain:
Tuo kaunis harmaa kansi taivaan avautuu
Tuhkaa kuin salaa, olkapäille laskeutuu
Tunnemmeko tulen
Tunnemmeko enää
Kuulemmeko sen kohinan
Raskas vihertää
Hämärästä hämärään
Ei ollut susitaival
Hämärästä hämärään
Pimeämpään pimeään
Ei ollut susitaival
Pimeästä pimeämpään
Ikävästä ikävään
Ei ollut susitaival
Ikävästä ikävään
Eikä siltikään
Susitaival
Susitaival
Tuo kaunis harmaa kansi taivaan avautuu
Tuhkaa kuin salaa, olkapäille laskeutuu
Tunnemmeko enää
Tunnemmeko enää?
refrain
Susitaival
Los pozos se secan, carguen
Respiren profundamente, los espíritus se han agotado
La línea costera parpadea
Despidiéndose de las aguas del lago
Esa hermosa tapa gris del cielo se abre
Cenizas caen secretamente sobre los hombros
¿Reconocemos el fuego?
¿Nos reconocemos aún?
¿Escuchamos el estruendo?
Silencien las bayas de la tierra
Reflexionen, bosques de miel y cabezas de bosques
¿Se molestan en responder?
¿Pasa el otoño en el corazón?
coro:
Esa hermosa tapa gris del cielo se abre
Cenizas caen secretamente sobre los hombros
¿Reconocemos el fuego?
¿Nos reconocemos aún?
¿Escuchamos ese estruendo?
Pesadamente se vuelve verde
De la penumbra a la penumbra
No fue un camino de lobos
De la penumbra a la penumbra
A algo más oscuro y sombrío
No fue un camino de lobos
De lo oscuro a lo más oscuro
De la añoranza a la añoranza
No fue un camino de lobos
De la añoranza a la añoranza
Y aún así
Camino de lobos
Camino de lobos
Esa hermosa tapa gris del cielo se abre
Cenizas caen secretamente sobre los hombros
¿Nos reconocemos aún?
¿Nos reconocemos aún?
coro