Asfaltin tuoksu
Oli tullut selväksi, ettei asioista selvittäisi puhumalla
Kylmällä kadulla, kivetyksen päällä
Lepää kynttilä
Ei lepata liekki, lämmitä tuli mieltä,
Sammunut sateeseen
Rapisseet lehdet, hennon kukkakimpun
Märkään maahan
Punaiset terälehdet peittävät jäljet
Tummuneen lammikon
On valjennut aamu ja vaiennut soitto
Korjattu pois on jäljet juhlan
Mustaan verhoutuu hahmo surevan,
Sateen seurana
Haihtunut humu jätti jälkeen miehen
Kylmän viileän
El olor del asfalto
O había quedado claro que las cosas no se resolverían hablando
En la fría calle, sobre el pavimento
Descansa una vela
No baila la llama, no calienta el fuego el alma,
Apagado por la lluvia
Las hojas crujientes, un ramo de flores delicado
En la tierra mojada
Los pétalos rojos cubren las huellas
En el charco oscurecido
Ha amanecido y el sonido se ha callado
Borradas están las huellas de la celebración
Envuelto en negro está la figura del afligido,
Acompañado por la lluvia
El bullicio desvanecido dejó atrás al hombre
Frío y sereno