395px

Callejón

Maija Vilkkumaa

Hei tie

refren':
Neiti takkutukka, lumpeenkukka, kompuroiva raitasukka
Laulaa kolikoita hattuun.
Laulaa kuninkaista, sotilaista, liisoista ja ihmemaista
Ja siitä, kuinka sattuu.

refren'2:
Ja sen kodissa jossakin ne soittivat jo poliisin,
Ja se yksi paskiainen katuu, mutta anteeksi ei saa.

Hei tie, vie mut kaupunkeihin, kyliin, bensanhajuun, valoviidakkoon.
Vie toiveista pois, sylistä syliin, kunnes en enää tiedä, missä oon.
Pölyillä sotket päätä.
Mä oon paperisen ohut ja mun sydän syväjäätä kasvattaa.
Hei tie, vie mut reunalle ja yli, kauas täältä sinne, missä oon.

Ujonlainen keijukainen, asioistaan vaitonainen
Kaukaa kyyneleensä kiertää.
Yksinäinen, päältä jäinen, rakkaudessa kerjäläinen,
Kengät kuljettaa ja hiertää.

refren'2

Hei tie, vie mut kaupunkeihin, kyliin, bensanhajuun, valoviidakkoon.
Vie toiveista pois, sylistä syliin, kunnes en enää tiedä, missä oon.
Pölyillä sotket päätä.
Mä oon paperisen ohut ja mun sydän syväjäätä kasvattaa.
Hei tie, vie mut reunalle ja yli, vie kauas täältä sinne, missä oon.

refren'

Callejón

Neiti cabello enredado, flor de lirio, calcetín de rayas tropezando
Canta monedas en el sombrero.
Canta sobre reyes, soldados, doncellas y tierras de maravilla
Y sobre cómo duele.

Y en algún lugar de su hogar ya llamaron a la policía,
Y ese desgraciado se arrepiente, pero no recibe perdón.

Callejón, llévame a las ciudades, pueblos, olor a gasolina, selva de luces.
Llévame lejos de los sueños, de regazo en regazo, hasta que ya no sepa dónde estoy.
El polvo ensucia la cabeza.
Soy frágil como papel y mi corazón congela el hielo.
Callejón, llévame al borde y más allá, lejos de aquí, donde estoy.

Un hada tímida, callada sobre sus asuntos
Rodea sus lágrimas desde lejos.
Solitaria, fría por fuera, mendiga en el amor,
Los zapatos la llevan y le hacen daño.

Callejón, llévame a las ciudades, pueblos, olor a gasolina, selva de luces.
Llévame lejos de los sueños, de regazo en regazo, hasta que ya no sepa dónde estoy.
El polvo ensucia la cabeza.
Soy frágil como papel y mi corazón congela el hielo.
Callejón, llévame al borde y más allá, lejos de aquí, donde estoy.

Escrita por: