Puisto puhuu
Heräs aamulla eilisillan hepenissään
vähän kärsinyt Kaisaniemen puisto
se kuiskas: hei, hyvää huomenta, kuuntele tää:
sun murheet on kohta enää muisto
Ja silmät kiinni
mä sanoin niin, niin niin
ja keinui maa
ja puisto jatkoi supatteluaan
Se sanoi: nouse ja paa
huuliisi punaa
nyt vähän näyttää siltä
et maailma ei loppunutkaan
vielä sun pää
on surusta raskas
mut se sellaiseksi ei jää
sun tiesi ne päätyvät hyvään
Aamu on lämmin, tutuntuntuinen
se kantaa mua kuin lastaan
kun jaksan mä tästä kotiini kävelen
ja jossain sä tulet mua vastaan
Silmät kiinni
mä sanoin niin, niin niin
ja keinui maa
ja puisto jatkoi supatteluaan
Se sanoi: nouse ja paa
Nouse ja paa
huuliisi punaa
Nousisit vaan nyt
vähän näyttää siltä
Sun tiesi, ne päätyvät hyvään
kun hengität, hengitä syvään
sun tiesi, ne päätyvät hyvään
kun hengität, hengitä syvään
El parque habla
Me desperté por la mañana en mi atuendo de la noche anterior
un poco maltrecho, el parque Kaisaniemi
susurró: hey, buenos días, escucha esto:
tus preocupaciones pronto serán solo un recuerdo
Y con los ojos cerrados
dije así, así, así
y la tierra se balanceaba
y el parque continuaba susurrando
Dijo: levántate y ponte
pinta tus labios de rojo
ahora parece un poco
que el mundo no se ha acabado
aún tu cabeza
está cargada de tristeza
pero no se quedará así
tus caminos conducen a lo bueno
La mañana es cálida, familiar
me lleva como a un niño
cuando camino de regreso a casa desde aquí
y en algún lugar tú vendrás hacia mí
Con los ojos cerrados
dije así, así, así
y la tierra se balanceaba
y el parque continuaba susurrando
Dijo: levántate y ponte
Levántate y ponte
pinta tus labios de rojo
Solo levántate ahora
parece un poco
Tus caminos, conducen a lo bueno
cuando respiras, respira profundamente
tus caminos, conducen a lo bueno
cuando respiras, respira profundamente