395px

Dans van de Muur

Vinicio Capossela

Tanco Del Murazzo

Si sveglia male, urla in cucina
fitte alla testa, memoria in rovina
parenti in casa, cinque di sera
tempo scaduto, si alza come c'è venuto
nervi asciugati, metallo in bocca
mette il giaccone, è già nell'angolo di sotto
al bar bigliardi, raduno del grifone
colosso anfibi, tatuaggi di pitone

sussurrano di come nella notte prima
gli altri son scesi come cani da rapina
slegati in squadra a testa china toro toro
hanno spazzato dei rifiuti la banchina
nel gelo di case e caserme s'incammina,
l'aria è strana alza lo sguardo
e sente in alto un grido di poiane
il freddo lo trapassa addosso,
smazza un grammo, allunga il passo
il tipo aspetta dietro il ponte senza fretta

il fiume è giallo, lento fango d'Orinoco
scorre tra i fuochi, gli spacci, i mangiafuoco
scende il murazzo, c'è una macchina bruciata
kebab arrosto e folla a grappoli in parata
le ragazze aspettano di uscire fuori per ballare
e intanto provano le scarpe nuove e ridono da sole
dentro casa, lei lo guarda e resta lì senza parlare
fuori tutto accade anche senza di noi

nel grotto spingono e si bercian Patuan
l'anfe che sale, caldo a fiotti, nervi tesi
Envisia serve al banco acqua minerale
ondeggiano sulle ginocchia tutti uguale
guarda lo specchio e vede in fondo
che per occhi adesso ci ha due buchi neri
e nel riflesso dell'abisso vede il pozzo che era un tempo anima sua

batte una sigaretta arrolla una cartina
mentre da dietro Chiurlo il rosso s'avvicina
sembra l'errore di una spinta alza la voce
è un attimo poi il tempo scorre più veloce
Big Jim lo centra con l'anfibio nel torace
rosso di sangue cade a terra braccia a croce
lo scalcia in faccia quando è steso già caduto
gli arabi scappano nel mucchio chiede aiuto
parte per sbaglio il colpo e fa, come un rumore di petardo
nel festino s'alza lento il volo del grande tacchino
chiude gli occhi e s'avvicina, sempre più vicina
l'ombra lo copre sull'asfalto senza fiato

Dans van de Muur

Wordt slecht wakker, schreeuwt in de keuken
stevige hoofdpijn, geheugen in puin
familie in huis, vijf uur 's avonds
tijd is om, staat op zoals hij gekomen is
zenuwen droog, metaal in de mond
trekt zijn jas aan, is al in de kelder
in de bar biljarten, bijeenkomst van de griffioen
reus met laarzen, tatoeages van python

ze fluisteren over hoe de nacht ervoor
de anderen als roofhonden naar beneden zijn gekomen
los in een team met het hoofd gebogen, stier stier
hebben de rommel van de kade geveegd
in de kou van huizen en kazernes loopt hij verder,
de lucht is vreemd, kijkt omhoog
en hoort hoog een schreeuw van buizerds
de kou snijdt door zijn lichaam,
draait een gram, versnelt zijn pas
de man wacht achter de brug zonder haast

de rivier is geel, langzaam modder van de Orinoco
stroomt tussen de vuren, de dealers, de vuurspuwers
het muurtje daalt, er staat een verbrand voertuig
geroosterde kebab en een menigte in parades
de meisjes wachten om naar buiten te gaan om te dansen
en ondertussen passen ze de nieuwe schoenen en lachen alleen
binnen kijkt ze naar hem en blijft daar zonder te praten
buiten gebeurt alles ook zonder ons

in de grot duwen ze en schreeuwen Patuan
de anfe die stijgt, warmte in golven, gespannen zenuwen
Envisia serveert aan de bar mineraalwater
golven op de knieën, allemaal gelijk
kijkt in de spiegel en ziet op de bodem
dat hij nu twee zwarte gaten in plaats van ogen heeft
en in de reflectie van de afgrond ziet hij de put die ooit zijn ziel was

steekt een sigaret aan, rolt een papiertje
terwijl van achteren Chiurlo de rode dichterbij komt
het lijkt een fout van een duw, verhoogt de stem
dit is een moment, dan gaat de tijd sneller
Big Jim raakt hem met de laars in de borst
bloedrood valt hij op de grond met zijn armen in een kruis
schopt hem in het gezicht als hij al ligt
de Arabieren rennen in de menigte, vraagt om hulp
per ongeluk gaat het schot af en maakt, als een knal van een vuurwerk
in het feest stijgt langzaam de vlucht van de grote kalkoen
sluit zijn ogen en komt dichterbij, steeds dichterbij
het schaduw bedekt hem op het asfalt zonder adem.

Escrita por: