Januária
Toda gente homenageia
Januária na janela
Até o mar faz maré cheia
Pra chegar mais perto dela
O pessoal desce na areia
E batuca por aquela
Que, malvada, se penteia
E não escuta quem apela
Quem madruga sempre encontra
Januária na janela
Mesmo o sol quando desponta
Logo aponta os lados dela
Ela faz que não dá conta
De sua graça tão singela
O pessoal se desaponta
Vai pro mar levanta vela
Januária
Iedereen eert
Januária bij het raam
Zelfs de zee maakt hoog water
Om dichterbij haar te komen
De mensen gaan naar het strand
En dansen voor haar
Die, gemeen, zich opmaakt
En niet luistert naar wie roept
Wie vroeg opstaat vindt altijd
Januária bij het raam
Zelfs de zon als hij opkomt
Wijst snel haar kanten aan
Ze doet alsof ze het niet kan
Van haar charme zo eenvoudig
De mensen raken teleurgesteld
Gaan naar de zee, hijsen de zeilen