395px

Vervelende Poëzie

Vinicius de Moraes

Poema Enjoadinho

Filhos, filhos?
Melhor não tê-los!
Mas se não os temos
Como sabê-los?

Se não os temos
Que de consulta
Quanto silêncio
Como os queremos!

Banho de mar
Diz que é um porrete
Cônjuge voa
Transpõe o espaço
Engole água
Fica salgada
Se iodifica

Depois, que boa
Que morenaço
Que a esposa fica!
Resultado: filho

E então começa
A aporrinhação:
Cocô está branco
Cocô está preto
Bebe amoníaco
Comeu botão.

Filhos? Filhos
Melhor não tê-los
Noites de insônia
Cãs prematuras
Prantos convulsos
Meu Deus, salvai-o!

Filhos são o demo
Melhor não tê-los
Mas se não os temos
Como sabê-los?

Como saber
Que macieza
Nos seus cabelos
Que cheiro morno
Na sua carne
Que gosto doce
Na sua boca!

Chupam gilete
Bebem xampu
Ateiam fogo
No quarteirão

Porém, que coisa
Que coisa louca
Que coisa linda
Que os filhos são!

Vervelende Poëzie

Kinderen, kinderen?
Beter ze niet te hebben!
Maar als we ze niet hebben
Hoe kunnen we ze dan kennen?

Als we ze niet hebben
Wat een stilte
Hoe willen we ze
Als we ze niet kennen!

Zwemmen in de zee
Zeggen dat het een klap is
Partner vliegt
Overbrugt de ruimte
Slokt water
Wordt zout
Als het jodium bevat

Daarna, wat fijn
Wat een knapperd
Wat een vrouw is ze!
Resultaat: kind

En dan begint
De ellende:
Poep is wit
Poep is zwart
Drinkt ammoniak
At een knop.

Kinderen? Kinderen
Beter ze niet te hebben
Nachten zonder slaap
Vroegtijdige grijze haren
Convulsieve huilbuien
Mijn God, red hem!

Kinderen zijn de duivel
Beter ze niet te hebben
Maar als we ze niet hebben
Hoe kunnen we ze dan kennen?

Hoe weten
We die zachtheid
In hun haren
Die warme geur
In hun vlees
Die zoete smaak
In hun mond!

Ze zuigen op scheermesjes
Drinken shampoo
Steken vuur aan
In de straat

Maar wat een ding
Wat een gek ding
Wat een mooi ding
Zijn kinderen!

Escrita por: Vinicius de Moraes