Idealista
O meu instinto é explosivo
O tempo passa, eu fico mais reflexivo
Yin e yang, raciocínio intempestivo
Nem sempre a paz é uma escolha, guerra é pra guerrear
Não posso ser repetitivo
Eu tenho habilidade de lidar com alusivo
Não escolhi, nasci preto e sambista e com perdão do vocativo
Tem caneta que extermina mais que bomba nuclear
Já me chamaram de esquisito
Que rima trepada não é samba, eu não critico
Mas nem todo pau que dá em
Chico tem que acertar em Francisco
Meu pé torto tem sapato que consegue se encaixar
Eu canto pra quem tá ferido
Pra dar um levante no meu povo oprimido
Um grito de guerra no miolo do caô apocalíptico
Essa aristocracia tem que proletariar
Enquanto eu não partir, eu não sossego, não
Salve Pelé, Quelé, Madiba, Ivone, Riachão Arolê
Caçador, tô com a flecha na mão
Punho cerrado, saturado da situação
Idealist
Mijn instinct is explosief
De tijd verstrijkt, ik word steeds reflectiever
Yin en yang, ondoordacht redeneren
Vrede is niet altijd een keuze, oorlog is om te vechten
Ik kan niet repetitief zijn
Ik heb de vaardigheid om met metaforen om te gaan
Ik heb niet gekozen, ik ben zwart en sambist en met vergeving voor de aanspreekvorm
Er zijn pennen die meer vernietigen dan een nucleaire bom
Ze hebben me al raar genoemd
Dat een foute rijm geen samba is, ik bekritiseer niet
Maar niet elke klap die je geeft aan
Chico hoeft Francisco niet te raken
Mijn scheve voet heeft schoenen die passen
Ik zing voor wie gewond is
Om mijn onderdrukte volk een opkikker te geven
Een oorlogsroep in het hart van de apocalyptische chaos
Deze aristocratie moet proletariëren
Zolang ik niet vertrek, geef ik geen rust, nee
Leve Pelé, Quelé, Madiba, Ivone, Riachão Arolê
Jager, ik heb de pijl in de hand
Geknepen vuist, verzadigd van de situatie