Verloren Land
Verloren land van rijkelui,
tis met grauwen hart dat'k zeg, zowaar:
"Ga heen en placht met woedend bloed
in Veen en Moor te wroeten vol wrok."
De Linde smeult nog na van't vuur
de strijd vol passie, hard als hulst.
Wrede ghijsel, koene krijger!
De toorn des kwaads vertekent je haat!
't Gevaer uit d'ijzige land van zand,
dwaalt in't rond, en toch, terstond:
als Zwarte Dood, ziedaar: Vandael!
Vol haat en razernij alom!
Judaskus,
de kus des doods!
Voor een land in schand:
het laatste lood!
T'is haat noch nijd
t'is eigen profijt!
Zonder schroom,
nog zo vroom?
k'hore het hen nog zegge!
De zotten! T'is te laat!
"... niet in bekoring, maar
verlos ons van het kwaad..."
Ieder zijnen hymne,
een strijdlied apart.
Wee de wolf, die
in een kwaad gerucht staat!
Tierra Perdida
Tierra perdida de ricos,
tengo que decir con un corazón gris, de verdad:
'Vete y acostúmbrate con sangre furiosa
a excavar en el Pantano y la Turbera lleno de rencor.'
El tilo aún humea después del fuego
la batalla llena de pasión, dura como el acebo.
¡Cruel cautiverio, valiente guerrero!
¡La ira del mal distorsiona tu odio!
El peligro del helado país de arena,
vaga por ahí, y sin embargo, de inmediato:
¡como la Muerte Negra, aquí está: Vandael!
¡Lleno de odio y furia por todas partes!
¡Beso de Judas,
el beso de la muerte!
Por una tierra en desgracia:
¡el último peso!
No es odio ni envidia,
es propio beneficio.
¿Sin vergüenza,
todavía tan piadoso?
¡Los escucho decirlo!
¡Los tontos! ¡Es demasiado tarde!
'... no en tentación, sino
líbranos del mal...'
Cada uno su himno,
una canción de batalla aparte.
¡Ay del lobo,
que está en malos rumores!