La Ciudad Nunca Duerme
La Ciudad Nunca Duerme
[Lirico]
Si vuelvo a si vuelvo a
reconciliarme con el mundo, de nuevo,
esconderé mi arma, no mi alma
no me importa si hay vida en Marte
o si París arde, esta noche llegaremos tarde
La ciudad nunca duerme
todavía funcionan los semáforos, las esquinas y los bares
no busco pasaporte perdido en la ciudad
sin brújula que me indique el norte
Las estrellas están desordenadas,
me deslizo por avenidas sin coordenadas,
a este rincón de Expaña,
donde estamos las pirañas,
donde no limpian las telas de araña
Y así otra noche de este fantasma,
entre fantasmas más soplones de la pasma
Las calles me miran con disimulo,
yo, así es como ando, sonrío de vez en cuando
Tormentas, en la ciudad, mientras
antes de las doce escapan cenicientas
A qué mujer le falta un zapato de esta talla,
a quién sino a mí me corresponde esta medalla
No es tan difícil saciar mis caprichos,
ni soportar mis manías, no nena!,
yo me distingo, supe entretenerme con un pingo,
a mí no me aburrirá un domingo
Tantos tipos en la calle coinciden
que haga público este crimen para que no me olviden,
que la ciudad nunca duerme,
por tener la obligación de aguantarme
y el agujero donde meterme
[Kase.o & Lirico]
La ciudad nunca duerme
y siempre hay
un sitio donde estamos
y un sitio donde estáis (x2)
[Hate]
Ciudades no descansan, siempre vigilan
Se fuman mi humo, se comen mi mierda, algo me quitan
Ojos que ven corazones que sienten
Lugares subterráneos esconden a intérpretes
Ratas de local bajo techo planean
La forma de seguir sonando bien en tu cadena
De esquina a esquina, de cabina en cabina
Marquesina con firma, así son avenidas
Ya sean lunas llenas o cuartos menguantes
No alteran mi nervio fácilmente alterable
En noches, todo lo que en el día no luce, reluce ahora
Paredes dicen pintáme tu nombre y hazme diosa
Tengo orden de momento de no morir en el intento
Eso es el ejercicio que ejerzo
Sino mi cuerpo será donado a la ciencia
Mi colección de discos en herencia y en el aire mi esencia
Secretos guardan edificios que jamás verán la luz
Polvos, atracos y una larga lista
Sólo cenicero y copa me acompañan
En esta hazaña muerte acecha no descansan guadañas
En peores momentos las mejores canciones
En peores guariches los mejores cócteles
En peores locales los mejores cortes
En peores conciertos no incluye a Violadores
Son mil y una historia sobre aceras
Que sobreiven a lo largo del tiempo y ahí quedan
Marcas imborrables pasen los años que pasen
Y ocurrió en las calles, ocurrió en las calles.
[Kase.o & Lirico]
La ciudad nunca duerme
y siempre hay
un sitio donde estamos
y un sitio donde estáis (x2)
[Kase.o]
La ciudad nunca duerme y las calles están llenas de borrachos gritando, algunas tías se quedan mirando
Sentadas en la acera, bebiéndose unos litros calientes
Con pelo largo y pendientes
Yo voy con el Rumba con el Lírico y el Hate...
y con más colegas de ley
The big kids don´t play
No importa litros o cubatas,
marcas o matarratas
acá las cataratas bajan baratas
No fue el azar lo que me trajo a este bar,
Fue tragar sin parar sin pagar
Nada que celebrar [Lirico: todo por olvidar]
pero no se nos olvida ni vivir ni brindar
porque a decir verdad
es fantástico vivir en este puto cementerio de sueños ciudad
Días largos suficientemente buenos!
Pido días largos suficientemente buenos!
Me meo fuera con los ojos cerrados,
en los lavabos encontré dos abogados drogados:
mi Demencia y mi Conciencia y yo hablando sólo con los tres
propuse hacer las paces, ya ves.
Asumo mi alcoholismo.
Soy féliz sin él pero con él me conozco más a mí mismo y me quiero
Nena: vivo como si la muerte no existiera
pero pierdo el equilibrio en otoño y en primavera
Salgo pa fuera y ya se ha hecho de día
y los borrachos como yo piden al sol misericordia
El camión de la basura se ha olvidao de recogerme
el 32 no pasa y la ciudad nunca duerme
Agradecer un nuevo amanecer borracho
con la impresión de estar en medio de ningún dónde. (x2)
[Kase.o & Lirico]
La ciudad nunca duerme
y siempre hay
un sitio donde estamos
y un sitio donde estáis (x2)
De Stad Slaapt Nooit
De Stad Slaapt Nooit
[Lirico]
Als ik weer terugkom,
me weer verzoen met de wereld, opnieuw,
verstop ik mijn wapen, niet mijn ziel
het kan me niet schelen of er leven op Mars is
of Parijs in brand staat, we komen vanavond laat
De stad slaapt nooit
de verkeerslichten, de hoeken en de kroegen werken nog steeds
ik zoek geen verloren paspoort in de stad
zonder kompas dat me naar het noorden wijst
De sterren staan door elkaar,
ik glijd over straten zonder coördinaten,
aar deze uithoek van Spanje,
waar wij de piranha's zijn,
waar ze de spinnenwebben niet schoonmaken
En zo weer een nacht van deze geest,
tussen geesten meer verklikkers van de politie
De straten kijken me schijnheilig aan,
kijk, zo ga ik verder, glimlach af en toe
Stormen, in de stad, terwijl
voor twaalf ontsnappen de asjes
Welke vrouw mist een schoen van deze maat,
wie anders dan ik verdient deze medaille
Het is niet zo moeilijk om mijn verlangens te vervullen,
en mijn eigenaardigheden te verdragen, nee schat!,
ik ben uniek, ik wist me te vermaken met een casual
niet eens een zondag maakt me moe
Zoveel types op straat zijn het erover eens
Dat ze deze misdaad openbaar maken zodat ze me niet vergeten,
want de stad slaapt nooit,
omdat ze de verplichting heeft om me te verdragen
en het gat waar ik in kan kruipen
[Kase.o & Lirico]
De stad slaapt nooit
en er is altijd
een plek waar wij zijn
en een plek waar jullie zijn (x2)
[Hate]
Steden rusten niet, ze houden altijd een oogje in het zeil
Ze roken mijn rook, ze eten mijn stront, ze nemen iets van me
Ogen die harten zien die voelen
Ondergrondse plekken verbergen vertolkers
Ratten van de lokale onderdak plannen
De manier om goed te blijven klinken op jouw radio
Van hoek tot hoek, van cabine naar cabine
Vitale handtekening, zo zijn de boulevards
Of het volle manen zijn of afnemende kwarten
Ze verstoren mijn gemakkelijk verstoorde zenuwen niet
In de nachten, alles wat overdag niet glimt, schittert nu
Muren zeggen: schilder je naam en maak me een godin
Ik heb tijdelijk het bevel om niet te sterven in de poging
Dat is de oefening die ik uitvoer
Anders wordt mijn lichaam aan de wetenschap gedoneerd
Mijn collectie platen als erfgoed en in de lucht mijn essentie
Geheimen bewaren gebouwen die nooit het licht zullen zien
Poeder, overvallen en een lange lijst
Slechts een asbak en een glas vergezellen me
In deze onderneming loert de dood niet, ze rust niet
In de ergste momenten de beste nummers
In de slechtste kroegen de beste cocktails
In de slechtste zaken de beste knipbeurten
In de slechtste concerten niet inbegrepen de Violadores
Het zijn duizenden verhalen over de trottoirs
Die door de tijd heen overleven en daar blijven
Onuitwisbare sporen, wat de jaren ook mogen brengen
En het gebeurde op de straten, het gebeurde op de straten.
[Kase.o & Lirico]
De stad slaapt nooit
en er is altijd
een plek waar wij zijn
en een plek waar jullie zijn (x2)
[Kase.o]
De stad slaapt nooit en de straten zijn vol dronken mensen die schreeuwen, sommige vrouwen blijven kijken
Zittend op de stoep, drinkend van een paar lauwe liters
Met lang haar en oorbellen
Ik ga met de Rumba met de Lírico en de Hate...
en nog meer goede vrienden
De grote jongens spelen niet
Maakt niet uit liters of cocktails,
merken of rattenvergif
hier komen de watervallen goedkoop naar beneden
Het was geen toeval dat ik naar deze bar kwam,
Het was zonder stoppen consumeren
Niets om te vieren [Lirico: alles om te vergeten]
maar we vergeten niet te leven of te proosten
want om de waarheid te zeggen
is het fantastisch om te leven in deze verdomde begraafplaats van dromen stad
Lange dagen voldoende goed!
Ik vraag om lange dagen voldoende goed!
Ik plas buiten met gesloten ogen,
in de wc's vond ik twee high advocaten:
mijn Dementie en mijn Geweten en ik praat alleen met ons drieën
ik stelde voor om vrede te sluiten, kijk maar.
Ik accepteer mijn alcoholisme.
Ik ben gelukkig zonder het maar met het leer ik mezelf beter kennen en hou ik van mezelf
Schat: ik leef alsof de dood niet bestaat
maar ik verlies mijn balans in de herfst en in de lente
Ik kom naar buiten en het is al dag geworden
en de dronken mensen zoals ik vragen de zon om genade
De vuilniswagen is vergeten me op te halen
32 komt niet en de stad slaapt nooit
Ik ben dankbaar voor een nieuwe dronken zonsopgang
met de indruk dat ik ergens in het niets ben. (x2)
[Kase.o & Lirico]
De stad slaapt nooit
en er is altijd
een plek waar wij zijn
en een plek waar jullie zijn (x2)