Filosofía Y Letras
[Scratches abmur laineg]
[Hate]
Esto es un volver a empezar,
Sacar un revolver con canciones en forma de balas de la nada y hacerlo sonar
Tus ganas de gritar,
Condición indispensable para que nunca me calle y siga con fuerza vital
Supe decir no, al mundo del bailoteo, el polvo blanco en espejo
Un cigarro con mono de humo en mi cuerpo
No perdí el control,
Al rap trato como firme varón
Y siempre fui fiel a su escote, palabra de honor
Quieren mas, en un pedestal ven a este inmortal,
La dimensional, haciendo el animal
Hablan de sho hai, a veces bien a veces no
Si a veces ni yo, quiero ser como yo
Llámame escultor, cuando esculpo con un pincel
En una roca de granito violadores del
O grabaré mi nombre en una lapida de mármol
Si cuando pienso en mi muerte me siento aliviado
Me gustaría morir un rato
Y veros las caras que ponéis por mi ausencia
Para que supierais lo que habéis perdido
Y luego volver a este puto mundo de mierda
Con una sonrisa de como si nada hubiera ocurrido
Todo va fatal, la vida no tiene sentido
Hay gente peor y eso no es consuelo para mi no
Si el negocio no marcha montare un bar en el cementerio
Dinero seguro, siempre hay clientes velando a sus muertos
Tanto inocente en el campo santo,
Estas son letras y filosofía, de thánatos
Os odio a tantos, quizás talle algo en este ático
Es lo que pasa si me pongo dramático
[Lirico]
Si me pongo dramático,
Te diré que paseas con este lunático,
De lo mas diplomático
Yo me imagino un foco, cuando veo una farola
Calculo mis métricas, pensando la mejor carambola
Voy en la misma dirección que fluyen los ríos, acepto desafíos,
Otras veces me cabreo con dios y su reparto
Como si me fuera a caer el techo del cuarto
Me puedo imaginar el dolor de un parto
Se que hay cosas sin explicación, jueces que no tienen razón
Será, que hasta las ratas tienen mas corazón
No siempre, pido permiso para hacerme un hueco
Hoy me subo hasta la cima pa que escuchéis mi eco
He visto el arco iris después de echar un meo
Mi rima es algebra, aunque a veces juro en hebreo
Cada esfuerzo es un acierto y cada aplauso un trofeo
Violadores del verso es en lo que creo
Este lunático reinventa el mundo en cada párrafo
Respetando el orden y el paisaje como un fotógrafo
Hay monumentos que para mi solo son ruinas
Camino con movimiento armónico doblando esquinas
En cada canción desafío a la mente
Mi opinión es tan valida como la de un presidente
A veces es mas listo el que pregunta
Que el que tiene respuestas para todo
Sobretodo, os quiero a todos a mi modo
Ayer, la plaza del rollo era un colegio
Hoy, la mierda que piensa este lunático tiene un precio
Así que, me llamen por mi nombre
O que se traguen el pito esos guardias
El ritmo sufre taquicardias pero,
Le pongo la calma,
Traigo el mejor soul porque le pongo el alma
Me río de sergio dalma,
Y es cuando paso a la acción
Dejo que fluya energía
El micro y yo formamos constelación
[Kase.o]
El micro y yo, historia de un amor loco!
Yo era un romántico me llamaban kase.o!
Y co mi nombre era sinónimo de optimo
Lo ultimo que supe fue que preguntaste: ¿que será lo próximo?
Lo próximo es esto ya,
Sabes como empieza pero no como termina mi vida en el rap
Y yo supongo que esperabas al autentico
Nada como vivir bajo el encanto de mi campo semántico
Enérgico ejemplo del verso eléctrico
La mierda que recito te ayuda mas que el medico
Chico el amor no es un fantasma como el éxito
Amor y rap es todo lo que necesito
Van a machacar decían, van a arrasar
Los chavales que sabían lo que iba a pasar
Y si perdiste la fe, vuelve a nacer en estelp
Si quieres verme, paga caché es así,
Lanzo mas mierda que leo bassi
Rap en el micro, casi desde que nací,
Me flipo el hip hop, ¿sabes quien coño soy yo?
Soy kase en el micrófono rimando con la o!
Aquí entran todos menos tu, por no llevar zapatos
Mira mi me cago en tu club, de toyacas y mambrús
Aunque este lleno, ni tu, ni tu, ni tu
Tenéis ni pu-ta idea de lo que es el rap bu-eno
No freno, que va, nada me parará ya
Escribo porque si no mi cabeza estalla
Y si hago fotos de mis sueños las imprimo en buen papel
Nostálgico de mi futuro, pienso tanto en el
Y quiero que sepas que a pesar de mí dolor
Dios sigue siendo mi ídolo
Nada nuevo, yo puedo ser todo menos frívolo
Dando gracias, así es como vivo yo
Por ser como soy, por querer seguir siéndolo
El sistema ha declarao la guerra a mi cerebro
Cruzo el ebro, celebro el amor de mi familia
Y vuelo en un verso en vientos benévolos
Filosofie en Woorden
[Krasgeluiden]
[Haat]
Dit is een nieuwe start,
Een revolver trekken met nummers als kogels uit het niets en het laten klinken.
Jouw verlangen om te schreeuwen,
Een onmisbare voorwaarde zodat ik nooit stop en met levenskracht doorga.
Ik wist nee te zeggen, tegen de wereld van het dansen, het witte poeder in de spiegel.
Een sigaret met een rookverslaving in mijn lichaam.
Ik verloor de controle niet,
Ik behandel rap als een stevige man.
En ik was altijd trouw aan zijn decolleté, woord van eer.
Ze willen meer, op een voetstuk zien ze deze onsterfelijke,
De dimensionale, die het beest uithangt.
Ze praten over sho hai, soms goed, soms niet.
Als ik soms zelfs niet wil zijn zoals ik ben.
Noem me beeldhouwer, als ik beeldhouw met een penseel,
Op een granieten steen, verkrachters van.
Of ik zal mijn naam in een marmeren grafsteen graveren.
Als ik aan mijn dood denk, voel ik me opgelucht.
Ik zou wel even willen sterven,
En jullie gezichten willen zien om mijn afwezigheid.
Zodat jullie weten wat jullie verloren hebben.
En dan terugkomen naar deze kutwereld,
Met een glimlach alsof er niets is gebeurd.
Alles gaat slecht, het leven heeft geen zin.
Er zijn mensen die het slechter hebben en dat is geen troost voor mij, nee.
Als de zaken niet lopen, open ik een bar op de begraafplaats.
Geld is zeker, er zijn altijd klanten die op hun doden passen.
Zoveel onschuldigen op het heilige veld,
Dit zijn teksten en filosofie, van thánatos.
Ik haat zoveel mensen, misschien snijd ik iets in deze zolder.
Dat is wat er gebeurt als ik dramatisch word.
[Lirico]
Als ik dramatisch word,
Zeg ik dat je wandelt met deze lunatic,
Van het meest diplomatiek.
Ik stel me een lamp voor, als ik een lantaarn zie.
Ik bereken mijn metrics, denkend aan de beste carambola.
Ik ga in dezelfde richting als de rivieren stromen, accepteer uitdagingen,
Soms word ik boos op God en zijn verdeling.
Alsof het plafond van de kamer op me gaat vallen.
Ik kan me de pijn van een bevalling voorstellen.
Ik weet dat er dingen zijn zonder uitleg, rechters die geen gelijk hebben.
Zou het zijn, dat zelfs ratten meer hart hebben?
Ik vraag niet altijd om toestemming om een plek te maken.
Vandaag klim ik naar de top zodat jullie mijn echo horen.
Ik heb de regenboog gezien na een plasje.
Mijn rijm is algebra, hoewel ik soms in het Hebreeuws vloek.
Elke inspanning is een succes en elk applaus een trofee.
Verkrachters van de tekst is waar ik in geloof.
Deze lunatic heruitvindt de wereld in elke alinea,
Respecteert de orde en het landschap als een fotograaf.
Er zijn monumenten die voor mij alleen ruïnes zijn.
Ik loop met harmonieuze bewegingen om de hoeken.
In elk nummer daag ik de geest uit.
Mijn mening is net zo geldig als die van een president.
Soms is degene die vraagt slimmer,
Dan degene die antwoorden heeft op alles.
Vooral, ik hou van jullie allemaal op mijn manier.
Gisteren was het plein een school,
Vandaag heeft de shit die deze lunatic denkt een prijs.
Dus, noem me bij mijn naam,
Of laat die bewakers hun fluit maar inslikken.
De beat heeft hartkloppingen maar,
Ik breng de rust,
Ik breng de beste soul omdat ik mijn ziel erin stop.
Ik lach om Sergio Dalma,
En het is wanneer ik in actie kom.
Laat de energie stromen,
De microfoon en ik vormen een constellatie.
[Kase.o]
De microfoon en ik, het verhaal van een gekke liefde!
Ik was een romanticus, ze noemden me Kase.o!
En met mijn naam was het synoniem voor optimaal.
Het laatste wat ik hoorde was dat je vroeg: wat wordt het volgende?
Het volgende is dit al,
Je weet hoe het begint maar niet hoe mijn leven in de rap eindigt.
En ik neem aan dat je op de authentieke wachtte.
Niets is zoals leven onder de charme van mijn semantische veld.
Energiek voorbeeld van de elektrische tekst.
De shit die ik reciteer helpt je meer dan de dokter.
Jongen, de liefde is geen spook zoals succes.
Liefde en rap is alles wat ik nodig heb.
Ze gaan me kapot maken, zeiden ze, ze gaan verwoesten.
De jongens die wisten wat er zou gebeuren.
En als je je geloof verloren hebt, herboren in Estelp.
Als je me wilt zien, betaal dan een cache, zo is het,
Ik gooi meer shit dan Leo Bassi.
Rap op de microfoon, bijna sinds ik geboren ben,
Ik flip op hip hop, weet je wie de fuck ik ben?
Ik ben Kase op de microfoon, rijdend met de o!
Hier komt iedereen binnen behalve jij, omdat je geen schoenen draagt.
Kijk, ik schijt op jouw club, van toyacas en mambrús.
Ook al is het vol, jij, jij, jij,
Hebben geen flikker idee van wat goede rap is.
Ik rem niet, nee, niets zal me nu stoppen.
Ik schrijf omdat als ik dat niet doe, mijn hoofd explodeert.
En als ik foto's maak van mijn dromen, print ik ze op goed papier.
Nostalgisch over mijn toekomst, denk ik er zoveel aan.
En ik wil dat je weet dat ondanks mijn pijn,
God nog steeds mijn idool is.
Niets nieuws, ik kan alles zijn behalve oppervlakkig.
Dankbaar, zo leef ik.
Voor wie ik ben, voor het willen blijven zoals ik ben.
Het systeem heeft de oorlog verklaard aan mijn brein.
Ik steek de Ebro over, vier de liefde van mijn familie.
En vlieg in een vers op welwillende winden.