Fuego Camina Conmigo (feat. Elphomega)
No soy corriente, pero si me rozas puedo dar calambre.
Se juntaron las ganas de comer y el hambre,
Sonido intenso por una causa justa.
Hoy vengo denso elpho, como a ti te gusta.
Tengo pasado, y no hay mas secretos yo creo.
Le digo tranqui al novato que se acerca al micro en su primer coqueteo.
Tomo aire después de cada fraseo.
Lo que dura este disco es lo que dura un bonito paseo.
El mc trabaja el órgano, no todo el monte es orégano,
Ni otorga poderes un micro huérfano.
Yo traigo abundantes frases brillantes
Más que los diamantes con el flow de los raperos de antes.
Le dije: Qonta que te llevo al sol, me dijo: que tontería, arderás!,
Le dije que no pensaba ir de día y se reía,
Ya verás le decía si te fías de este guía.
Dicen que cuando llegas hay un flash, y me creía,
Me daba alas, parábamos a dar caladas en coordenadas desordenadas,
Sentados en el meridiano de greenwich, dejábamos colgar las piernas,
Sabiendo que la búsqueda era eterna,
Y que hay muchas paradas a lo largo del camino y que,
Lo importante no es llegar sino,
Sino el camino en si, miramos atrás
Y supimos que nadie volvería a vernos mas
Cuando bajo al mundo tuyo, fuego camina conmigo
Y la mirada de los mendigos siempre se clavan en mi.
Entonces fuego la devulve y ahí,
Podéis sentir el frío del kremlin, y las manos de john geyfee
O ser extrangulado con fat lazys, mejora tu tren de vida,
A algunos les pasa por encima, un gris desánimo.
Cargo fuego en mis ojos como drew barrimore.
Salgo de un zarzal de espinas sin herida alguna y sin daños,
Hoy funkeo con este clan de maños, vientos extraños ko,
Llevan mis llamas a londres incinerando un tesco,
Esto es el disco punk, lo testo, purificador del texto,
Rapper sin método exacto, un ávido lector.
Fuego camina conmigo,
Agua y tierra lo extinguen, por lo tanto enemigos,
Aire lo extiende, algo de pirómano en mi,
Quemo hectáreas de mcs, elpho: Que saben de ti!. hate: que quieren de mi!.
Por un mundo mejor, mejor muerete,
Te piso con unas air fox de goretex.
Tu con tu traje ignífugo de que me vienes,
Este lanzallamas es la solución a tus problemas de liembre,
Sho-hai vino a quemar el mismo infierno, derrito el invierno,
Vapores álgidos respiro y el cuelgue es eterno.
¿Quieres llorar? Yo te enseño.
Lo aprendí cuando pasión y luego amor mueren, cuando se apaga el fuego.
Dime como lo hacemos que yo me lo monto,
Al falso antes que al cojo se le coge pronto,
Por experiencia, que es la mejor memoria,
Perdón por la ausencia, estoy en la cima, me ahorro la euforia.
Hoy me visto de gala, peto la sala,
Me lo curro con pico y pala, si bien de crío yo era un bala,
Ninguna rima es mala, todo está en la emoción,
Canalizo la energía y me la saco del ala.
Vivo rápido, antes de que sea tarde,
Me vuelvo a ocupar de sonar original en cada alarde
El micro está que arde, pero sigo.
Yo juego con el fuego y no me quemo porque camina conmigo.
Ya ves que me cuesta escribir párrafos nuevos,
Y no es que no me guste rapear, es que prefiero tocarme los huevos.
Rumba enciende el sampler y no hay nada igual,
Aviva el fuego con su fragua y su wa wa wa,
Siente el savua fer de mis amígdalas.
Tras combustiones en mi mente traigo el crack.
Si mis manos fueran mas rápidas…
Hay pensamientos que se escapan para no volver y es una lástima.
Versos no fecundados que viven felices en algún limbo
Libres de labios de oídos de copia
Y duermen en camas de pan bimbo,
Los leo con la parte de atrás de mi córnea para esta digna canción ígnea.
Descansa en paz, yo te incinero.
Tus restos al water o a un cenicero.
Salta a la hoguera y pide un deseo.
Deseo tu muerte casi tanto como la mía pero ve tu primero.
Y luego cuéntame que ropa me llevo,
Un chándal o un vaquero, lo más cómodo es ir en cueros.
Te invito a un crucero por mi mar muerto.
Allí se flota y ensayo lo de ser un cadáver en el puerto.
Lágrimas de lava resbalan por esta nariz de cirano.
El fuego es mi hermano y protege a este santo.
Te follo y saltan chispas al lado del butano.
Yo juego con fuego y no me meo y en tí me cago.
Trae ese ron de vuelta aca!,
Pasa ese maka, versos mas ardientes que el paris dakar,
Y nunca amainan con sergio,javier, david y rubén is final.
Nunca es vanal. Es natural que os prendan las jaimas,
Y no hay mas, somos vainas, ultracuerpos del rap,
Pigmaleón de un fuego blanco mortal,
Voy a en correos spam de sauna. Quiero fríos que abrasan,
Altos grados que alcanzan a chicas del día en sus cajas,
Y a currantes en sus fajas y a la escuela bahuhaus
Llaman los padres del caos. Camboya y laos nunca podrán ponerlo en pausa,
Extinguir la causa la casa arderá y arderán los clubes,
Las nubes, la p y la h con la v.
Vuur Loop Met Mij Mee (feat. Elphomega)
Ik ben niet gewoon, maar als je me aanraakt kan ik een schok geven.
De honger en de zin om te eten kwamen samen,
Intense geluiden voor een rechtvaardige zaak.
Vandaag kom ik zwaar, elpho, zoals jij het graag hebt.
Ik heb een verleden, en er zijn geen geheimen meer, denk ik.
Ik zeg tegen de nieuwkomer die naar de microfoon komt bij zijn eerste flirterij: 'Rustig aan'.
Ik haal adem na elke zin.
De tijd die deze plaat duurt is wat een mooie wandeling duurt.
De mc werkt het orgel, niet elke heuvel is oregano,
En een weesmicrofoon geeft geen krachten.
Ik breng overvloedige, schitterende zinnen
Meer dan diamanten met de flow van de rappers van vroeger.
Ik zei: 'Qonta, ik neem je mee naar de zon', ze zei: 'Wat een onzin, je gaat branden!'.
Ik zei dat ik niet van plan was om overdag te gaan en ze lachte,
'Je zult het zien', zei ik, 'als je deze gids vertrouwt'.
Ze zeggen dat als je aankomt er een flits is, en ik geloofde het,
Ze gaf me vleugels, we stopten om te roken op chaotische coördinaten,
Zittend op de meridiaan van Greenwich, lieten we onze benen hangen,
Wetende dat de zoektocht eeuwig was,
En dat er veel haltes langs de weg zijn en dat,
Het belangrijkst is niet om aan te komen, maar,
Maar de reis zelf, we keken terug
En wisten dat niemand ons ooit meer zou zien.
Wanneer ik in jouw wereld kom, vuur loop met mij mee
En de blikken van de bedelaars prikken altijd in mij.
Dan geeft het vuur het terug en daar,
Kun je de kou van het Kremlin voelen, en de handen van John Geyfee.
Of gewurgd worden door Fat Lazys, verbeter je levensstijl,
Sommigen worden eroverheen gereden, een grijs gebrek aan moed.
Ik draag vuur in mijn ogen zoals Drew Barrymore.
Ik kom uit een doornstruik zonder enige verwondingen of schade,
Vandaag funke ik met deze groep van slimme jongens, vreemde winden ko,
Brengen mijn vlammen naar Londen, verbrandend een Tesco,
Dit is de punkplaat, ik test het, zuiveraar van de tekst,
Rapper zonder exacte methode, een gretige lezer.
Vuur loop met mij mee,
Water en aarde doven het, dus vijanden,
Lucht verspreidt het, iets van pyromaan in mij,
Ik verbrand hectaren van mc's, elpho: Wat weten ze van jou! Hate: Wat willen ze van mij!
Voor een betere wereld, beter doodgaan,
Ik trap je met Air Fox van Goretex.
Jij met je vlamvertragende pak, wat kom je doen,
Deze vlammenwerper is de oplossing voor je problemen met vuur,
Sho-hai kwam om de hel zelf te verbranden, ik smelt de winter,
Koude dampen adem ik in en de roes is eeuwig.
Wil je huilen? Ik leer je het.
Ik leerde het toen passie en daarna liefde sterven, als het vuur dooft.
Zeg me hoe we het doen, ik regel het,
De neppe voor de man met een kruk wordt snel opgepakt,
Uit ervaring, dat is het beste geheugen,
Sorry voor de afwezigheid, ik ben op de top, ik bespaar de euforie.
Vandaag kleed ik me feestelijk, ik blaas de zaal op,
Ik werk hard met pik en schop, als kind was ik een schoft,
Geen rijm is slecht, alles zit in de emotie,
Ik canaliseer de energie en haal het uit mijn schouder.
Ik leef snel, voordat het te laat is,
Ik zorg ervoor dat ik origineel klink in elke uitspatting.
De microfoon staat in brand, maar ik ga door.
Ik speel met vuur en verbrand niet omdat het met mij meeloopt.
Je ziet dat het moeilijk voor me is om nieuwe alinea's te schrijven,
En het is niet dat ik niet hou van rappen, ik geef er de voorkeur aan om mijn ballen te krabben.
Rumba steekt de sampler aan en er is niets gelijk,
Stook het vuur met zijn smidse en zijn wa wa wa,
Voel de savua fer van mijn amandelen.
Na verbrandingen in mijn geest breng ik de crack.
Als mijn handen sneller waren...
Er zijn gedachten die ontsnappen om nooit terug te keren en dat is jammer.
Onvruchtbare verzen die gelukkig leven in een of ander limbo
Vrij van lippen, van oren, van kopieën
En slapen in bedden van Bimbo-brood,
Ik lees ze met de achterkant van mijn netvlies voor dit waardige vlammenlied.
Rust in vrede, ik verbrand je.
Je resten naar het toilet of naar een asbak.
Spring in het vuur en doe een wens.
Ik wens je dood bijna net zo veel als de mijne, maar ga jij eerst.
En vertel me dan welke kleren ik moet meenemen,
Een trainingspak of een spijkerbroek, het meest comfortabel is om naakt te gaan.
Ik nodig je uit voor een cruise over mijn dode zee.
Daar drijft men en oefent het om een lijk in de haven te zijn.
Lava tranen glijden over deze Cyrano-neus.
Het vuur is mijn broer en beschermt deze heilige.
Ik neuk je en er springen vonken naast het butaan.
Ik speel met vuur en ik plas niet in mijn broek, ik schijt op jou.
Breng die rum terug hier!,
Geef die maka door, verzen heter dan de Parijs-Dakar,
En ze kalmeren nooit met Sergio, Javier, David en Rubén is final.
Het is nooit banaal. Het is natuurlijk dat jullie de tenten in brand steken,
En er is niet meer, we zijn dingen, ultracorpussen van rap,
Pigmalion van een dodelijk wit vuur,
Ik ga in spam van sauna's. Ik wil kou die brandt,
Hoge graden die meisjes van de dag in hun dozen bereiken,
En werkers in hun riemen en naar de Bauhaus-school.
De ouders van chaos roepen. Cambodja en Laos kunnen het nooit op pauze zetten,
De oorzaak doven, het huis zal branden en de clubs zullen branden,
De wolken, de p en de h met de v.