Vendaval (Général)
Una loba nueva iluminada por la Luna
Se va para otros pagos
Soñando nuevos prados
Dónde no ahogar sus penas
Escondiendo su melena
En vendaval, en vendaval
Sabe que la quieren, pero que no la comprenden
Porque ríe con un grillo
Desprenden polen amarillo
Revolean su escafandra
Y baila con su bufanda
En vendaval, en vendaval
Mucho tiempo atrás, donde ni podía mirar su reflejo
Llorando entre jabones y azulejos
Rogando por su cero troquecer
Odiando su futuro
Luna llena pura que se esconde entre la bruma
Se mengua poco a poco
Apagándose los focos
Para volver a crecer y deslumbrar su Luna ser
En vendaval, en vendaval
Un volcán perdido, iluminado por la Luna
Con calor bien escondido
Pero no correspondido
A un gorrión que desde el cielo
Sin temor remonta vuelo
En vendaval, en vendaval
Escucha un aullido y se rescata de su abismo
Encuentra flores en sus sismos
Se autorregala unos jazmines y se erupciona de caricias
Desbordando sus cenizas
En vendaval
Mucho tiempo atrás, donde ni podía mirar su reflejo
Llorando entre jabones y azulejos
Rogando por su cero troquecer
Odiando su futuro
Odiando su futuro
Luna llena pura que se esconde entre la bruma
Se mengua poco a poco
Apagándose los focos
Para volver a crecer y deslumbrar su Luna ser
En vendaval, en vendaval
Wervelwind (Algemeen)
Een nieuwe wolf verlicht door de maan
Vertrekt naar andere oorden
Droomt van nieuwe weiden
Waar ze haar verdriet niet hoeft te verdrinken
Haar manen verbergend
In wervelwind, in wervelwind
Ze weet dat ze geliefd is, maar niet begrepen
Want ze lacht met een krekel
Strooit gele pollen
Draait met haar duikhelm
En danst met haar sjaal
In wervelwind, in wervelwind
Lang geleden, waar ze haar spiegelbeeld niet kon zien
Huilend tussen zeep en tegels
Biddend om haar nul te breken
Haat haar toekomst
Puur volle maan die zich verbergt in de mist
Verkleint beetje bij beetje
De lichten doven
Om weer te groeien en haar maan te laten stralen
In wervelwind, in wervelwind
Een verloren vulkaan, verlicht door de maan
Met goed verborgen warmte
Maar niet beantwoord
Aan een mus die vanuit de lucht
Zonder angst weer opvliegt
In wervelwind, in wervelwind
Luistert naar een gehuil en redt zich uit haar afgrond
Vindt bloemen in haar schokken
Geeft zichzelf wat jasmijn en barst uit in liefde
Overstromend met haar as
In wervelwind
Lang geleden, waar ze haar spiegelbeeld niet kon zien
Huilend tussen zeep en tegels
Biddend om haar nul te breken
Haat haar toekomst
Haat haar toekomst
Puur volle maan die zich verbergt in de mist
Verkleint beetje bij beetje
De lichten doven
Om weer te groeien en haar maan te laten stralen
In wervelwind, in wervelwind