Naranjo En Flor
Era más blanda que el agua,
Que el agua blanda,
Era más fresca que el río,
Naranjo en flor.
Y en esa calle de estío,
Calle perdida,
Dejó un pedazo de vida
Y se marchó...
Primero hay que saber sufrir,
Después amar, después partir
Y al fin andar sin pensamiento...
Perfume de naranjo en flor,
Promesas vanas de un amor
Que se escaparon con el viento.
Después...¿qué importa el después?
Toda mi vida es el ayer
Que me detiene en el pasado,
Eterna y vieja juventud
Que me ha dejado acobardado
Como un pájaro sin luz.
¿qué le habrán hecho mis manos?
¿qué le habrán hecho
Para dejarme en el pecho
Tanto dolor?
Dolor de vieja arboleda,
Canción de esquina
Con un pedazo de vida,
Naranjo en flor.
Sinaasappel in Bloei
Ze was zachter dan het water,
Dan het zachte water,
Ze was frisser dan de rivier,
Sinaasappel in bloei.
En in die straat van de zomer,
Verloren straat,
Liet ze een stukje leven achter
En ging ze weg...
Eerst moet je leren lijden,
Dan liefhebben, dan vertrekken
En uiteindelijk zonder gedachten verder gaan...
Parfum van sinaasappel in bloei,
Valse beloftes van een liefde
Die met de wind zijn weg ging.
En daarna... wat doet het er toe, daarna?
Heel mijn leven is het verleden
Dat me vasthoudt in het verleden,
Eeuwige en oude jeugd
Die me angstig heeft achtergelaten
Als een vogel zonder licht.
Wat hebben mijn handen gedaan?
Wat hebben ze gedaan
Om me zoveel pijn te geven
In mijn borst?
Pijn van oude bomen,
Een hoeklied
Met een stukje leven,
Sinaasappel in bloei.