Batuque
Houve um tempo em que a terra gemia
E um povo tremia de tanto apanhar
Tanta chibata no lombo que muitos morriam
No mesmo lugar.
Deu bandeira, dançou na primeira, dançou
Capoeira, dançou de bobeira, dançou na maior
Deu canseira, sambou na poeira, tossiu na fileira,
Dançou pra danar
O meu pai, minha mãe, minha avó tanta gente
Tristonha que veio de lá. Minha avó já morreu,
O meu pai lá se foi, só ficou minha mãe pra rezar.
Deu bandeira...
Vez em quando me lembro dos fatos que meu
Avô cantava nas noites de frio.
Não chorava, porém não sorria, mentir não mentia
Fingir não fingiu.
Deu bandeira...
Liberdade além do horizonte, morreu tanta
Gente de tanto sonhar. Foi Zumbi!
A Princesa Isabel assinou um papel
Dia 13!
Batuque
Hubo un tiempo en que la tierra gemía
Y un pueblo temblaba de tanto golpear
Tantas palizas en la espalda que muchos morían
En el mismo lugar.
Se rindió, bailó en la primera, bailó
Capoeira, bailó sin razón, bailó en grande
Se cansó, bailó en el polvo, tosió en la fila,
Bailó sin parar
Mi padre, mi madre, mi abuela tanta gente
Triste que vino de allá. Mi abuela ya murió,
Mi padre se fue, solo quedó mi madre rezando.
Se rindió...
De vez en cuando recuerdo los hechos que mi
Abuelo cantaba en las noches de frío.
No lloraba, pero no sonreía, no mentía
No fingía.
Se rindió...
Libertad más allá del horizonte, murió tanta
Gente de tanto soñar. ¡Fue Zumbi!
La Princesa Isabel firmó un papel
¡Día 13!
Escrita por: Itamar Assumpção