395px

stradivarius

Vitor Ramil

Stradivarius

Dó, ré, mi
Eu penso em Béla Bartók
Eu penso em Rita Lee
Eu penso no Stradivarius
E nos vários empregos
Que tive
Pra chegar aqui
E agora a turbina falha
A cabine se parte em duas
E agora as tralhas caem
E eu despenco junto
Lindo e pálido minha cabeleira negra
Meu violino contra o peito
O sujeito ali da frente reza
E eu só penso

Dó, ré, mi
Eu penso em Stravinski
Nas barbas do Klaus Kinski
No nariz do Karabtchevsky
Num poema do Joseph Brodsky
Que uma vez eu li
Senhoras, afrouxem os cintos
Que o chão vem vindo
Senhoras, afrouxem os cintos
Que o chão é lindo
Dó, ré, mi
Dó, ré, mi
One, two, three

stradivarius

Do, re, mi
Pienso en Béla Bartók
Pienso en Rita Lee
Pienso en Stradivarius
Y en los diversos puestos de trabajo
Que tenía
Para llegar aquí
Y ahora la turbina falla
La cabina se rompe en dos
Y ahora la basura cae
Y me estrellé juntos
Hermosa y pálida mi cabello oscuro
Mi violín contra mi pecho
El tipo del frente reza
Y yo sólo pienso

Do, re, mi
Pienso en Stravinski
En las barbas de Klaus Kinski
En la nariz de Karabtchevsky
En un poema de Joseph Brodsky
Que una vez leí
Señoras, aflojen sus cinturones de seguridad
Que el suelo está llegando
Señoras, aflojen sus cinturones de seguridad
Que el piso es hermoso
Do, re, mi
Do, re, mi
Uno, dos, tres

Escrita por: Angélica Freitas / Vitor Ramil