Jaime Molina
A dos amigos que se amaron con el alma, ay Hombe
Recuerdo que Jaime Molina
Cuando estaba borracho, ponía esta condición
Que, si yo moría primero él me hacía un retrato
O, si el se moría primero le sacaba un son
Que, si yo moría primero él me hacía un retrato
O, si el se moría primero le sacaba un son
¡Ahora prefiero esta condición
Que el me hiciera el retrato y no sacarle el son!
¡Ahora prefiero esta condición
Que el me hiciera el retrato y no sacarle el son!
Famosas fueron sus parrandas
Que a ningún amigo dejaba dormir
Cuando estaba bebiendo
Siempre me insultaba
Con frases de cariño que sabía decir
Cuando estaba bebiendo
Siempre me insultaba
Con frases de cariño que sabía decir
¡Después en las piernas me sentaba
Me contaba un chiste y se ponía a reír!
¡Después en las piernas me sentaba
Me contaba un chiste y se ponía a reír!
Ay compadre, si viera cómo lo recuerda Rafa
¡Que solo llora!
La cosa comenzó muy niño
Jaime Molina me enseño a beber
A donde quiera estaba, el estaba conmigo
Y donde quiera estaba, yo estaba con él
A donde quiera estaba, el estaba conmigo
Y donde quiera estaba, yo estaba con él
Ahora me duele que se haya ido
Yo quedé sin Jaime y el sin Rafael
Ahora me duele que se haya ido
Yo quedé sin Jaime y el sin Rafael
Un homenaje sencillo
Para los pintores y poetas del valle
Ay hombe
Jaime Molina
Aan twee vrienden die met hun ziel van elkaar hielden, oh man
Ik herinner me Jaime Molina
Toen hij dronken was, stelde hij deze voorwaarde
Dat, als ik eerst zou sterven, hij een portret van me zou maken
Of, als hij eerst zou sterven, hij een lied voor me zou schrijven
Dat, als ik eerst zou sterven, hij een portret van me zou maken
Of, als hij eerst zou sterven, hij een lied voor me zou schrijven
Nu geef ik de voorkeur aan deze voorwaarde
Dat hij het portret van me zou maken en geen lied zou schrijven!
Nu geef ik de voorkeur aan deze voorwaarde
Dat hij het portret van me zou maken en geen lied zou schrijven!
Zijn feesten waren beroemd
Die geen enkele vriend liet slapen
Als hij aan het drinken was
Insulteerde hij me altijd
Met liefkozingen die hij goed kon zeggen
Als hij aan het drinken was
Insulteerde hij me altijd
Met liefkozingen die hij goed kon zeggen
Daarna zat hij op mijn benen
Vertelde hij een grap en begon te lachen!
Daarna zat hij op mijn benen
Vertelde hij een grap en begon te lachen!
Oh maat, als je zou zien hoe Rafa hem herinnert
Die alleen maar huilt!
Het begon al op jonge leeftijd
Jaime Molina leerde me drinken
Waar hij ook was, was hij bij mij
En waar ik ook was, was ik bij hem
Waar hij ook was, was hij bij mij
En waar ik ook was, was ik bij hem
Nu doet het pijn dat hij weg is
Ik ben zonder Jaime en hij zonder Rafael
Nu doet het pijn dat hij weg is
Ik ben zonder Jaime en hij zonder Rafael
Een eenvoudig eerbetoon
Voor de schilders en dichters van het dal
Oh man