395px

Papadió

Carlos Vives

Papadió

Se pierde la memoria
Todo vuelve a empezar
Me olvido de la piedra
Y me vuelvo a tropezar
El miedo, el egoísmo
Y el prejuicio racial
Y siempre habrá una historia
Para justificar

Que somos diferentes
No lo voy a objetar
Respeto tus creencias
Tu forma de pensar
Pero algo estoy seguro
Y no lo puedes negar
Que todos somos hijos
De un mismo papá

Quién me da la vida
Papadió
Quién me la bendiga
Papadió
Quién me da la luna
Papadió
La buena fortuna
Papadió

Que el dinero es muy bueno
No lo voy a negar
Y que a todos nos gusta
Es la purita verdad
Pero no se compara
A tu manera de amar
Y hay cosas que en la vida
No se pueden comprar

De las buenas costumbres
Se quieren olvidar
Se juegan a la tierra
Y algo quiere explotar
Esconden a los viejos
Se nos vuelve a pasar
Que un poco de memoria
Nos pudiera salvar

Quién me da la vida
Papadió
Quién me la bendiga
Papadió
Quién me da la luna
Papadió
La buena fortuna
Papadió
Mi escudo y mi lanza
Papadió
Toda mi esperanza
Papadió

Te encuentro en la sonrisa
Y en los ojos de mis hijos
En el amanecer
Y en el llanto de un amigo
Un cuerpo de mujer
Que me hace decir tu nombre
Y el canto de mi pueblo
Que me hace gritar ay hombe

El fin de la guerra
Papadió
La paz en mi tierra
Papadió
Mi escudo y mi lanza
Papadió
Toda mi esperanza
Papadió

No insistas en las cosas
Que te pueden dañar
Que Marte está muy lejos
No se puede habitar
Mejor piensa en la tierra
Que aún se puede arreglar
Que un poco de cariño
Nos pudiera salvar

Papadió

De herinnering vervaagt
Alles begint weer opnieuw
Ik vergeet de steen
En val weer om
De angst, de egoïsme
En het raciale vooroordeel
En er zal altijd een verhaal zijn
Om te rechtvaardigen

Dat we verschillend zijn
Dat ga ik niet ontkennen
Ik respecteer je overtuigingen
Je manier van denken
Maar één ding weet ik zeker
En dat kun je niet ontkennen
Dat we allemaal kinderen zijn
Van dezelfde papa

Wie geeft me het leven
Papadió
Wie zegent me
Papadió
Wie geeft me de maan
Papadió
Het goede geluk
Papadió

Want geld is heel fijn
Dat ga ik niet ontkennen
En dat we het allemaal leuk vinden
Dat is de pure waarheid
Maar het is niet te vergelijken
Met jouw manier van liefhebben
En er zijn dingen in het leven
Die je niet kunt kopen

Van de goede gewoonten
Wil men vergeten
Men speelt met de aarde
En iets wil ontploffen
Men verbergt de ouderen
Het gaat ons weer voorbij
Dat een beetje herinnering
Ons zou kunnen redden

Wie geeft me het leven
Papadió
Wie zegent me
Papadió
Wie geeft me de maan
Papadió
Het goede geluk
Papadió
Mijn schild en mijn lans
Papadió
Al mijn hoop
Papadió

Ik vind je in de glimlach
En in de ogen van mijn kinderen
In de dageraad
En in het huilen van een vriend
Een vrouwelijk lichaam
Dat me doet zeggen jouw naam
En het gezang van mijn volk
Dat me doet schreeuwen ay hombe

Het einde van de oorlog
Papadió
De vrede in mijn land
Papadió
Mijn schild en mijn lans
Papadió
Al mijn hoop
Papadió

Blijf niet aandringen op dingen
Die je kunnen kwetsen
Want Mars is heel ver weg
Dat is niet te bewonen
Denk beter aan de aarde
Die nog te repareren is
Want een beetje liefde
Zou ons kunnen redden

Escrita por: Carlos Vives