Fragile
くしゃくしゃになった診察券を持って
kushakusha ni natta shinsatsuken o motte
簡単な想像に日々を使っている
kantan na sōzō ni hibi o tsukatte iru
単調な風景にふと眠くなって
tanchō na fūkei ni futo nemuku natte
回想列車に揺られ動いている
kaisō ressha ni yurare ugoite iru
看板の証明が後ろ目立ちなって
kanban no shōmei ga ushirometaku natte
目を落とした先で笑っていた
me o otoshita saki de waratte ita
通りを抜けて路地裏の方で
tōri o nukete rojiura no hō de
くったくもなく笑っていた
kuttaku mo naku waratte ita
映画の上映はとうに終わっている
eiga no jōei wa tō ni owatte iru
失跡の記憶が焼けに響くから
shisseki no kioku ga yake ni hibiku kara
できれば遠くに行かないでくれ
dekireba tōku ni ikanai de kure
できるなら痛くしないで
dekiru nara itaku shinai de
構わないで、ないで離れていて
kamawanai de nai de hanarete ite
圧縮にきゅっと目を摘んで
atsureki ni kyutto me o tsumutte
報わないで、ないで話をして
mukuwanai de nai de hanashi o shite
窓越しにじっと目を合わせて
madogoshi ni jitto me o awasete
退廃に暮れた劇場の隅で
taihai ni kureta gekijō no sumi de
眠らなかったはずが眠っている
nemuranakatta hazu ga nemutte iru
アラベスクには触れなかったんだ
arabesuku ni wa sawarenakattan da
火がついたように街が光った
hi ga tsuita yō ni machi ga hikatta
無頓着なあの子が傘を差したら
mutonjaku na ano ko ga kasa o sashitara
それで救われるくらい単純でしょ
sore de sukuwareru kurai tanjun desho
左手の指輪、右手に隠して
hidarite no yubiwa migite ni kakushite
戸惑ってる風にしてた
tomadotteru fū ni shiteta
探さないで、ないでいつの間にか
sagasanai de nai de itsu no manika
消えたことに気づく距離ならば
kieta koto ni kizuku kyori naraba
許さないで、ないで最初だけは
yurusanai de nai de saisho dake wa
悲しくもないはずにしたくて
kanashiku mo nai hazu ni shitakute
構わないで、ないで離れていて
kamawanai de nai de hanarete ite
圧縮にきゅっと目を摘んで
atsureki ni kyutto me o tsumutte
報わないで、ないで話をして
mukuwanai de nai de hanashi o shite
窓越しにじっと目を合わせて
madogoshi ni jitto me o awasete
眠らないで、ないで言葉にして
nemuranai de nai de kotoba ni shite
照らした光に目を細めて
terashita hikari ni me o hosomete
笑わないで、ないで君に咲いた収穫よ
warawanai de nai de kimi ni saita shūchaku yo
僕を飲み込んでくれ
boku o nomikonde kure
Breekbaar
Met een verfrommeld doktersbriefje in mijn hand
Verspil ik mijn dagen aan simpele gedachten
In het monotone landschap word ik plots moe
Schommelend in de trein van herinneringen
De lichten van het bord vallen achter me op
Waar ik mijn ogen laat vallen, daar lacht het
Door de straat en in de steegjes verderop
Lachend zonder enige zorgen
De film is allang afgelopen
De echo van verloren herinneringen weerklinkt
Alsjeblieft, ga niet te ver weg
Als het kan, doe me geen pijn
Laat me met rust, blijf maar weg
Knijp je ogen samen in de compressie
Beloon me niet, blijf maar weg
Kijk me stilletjes aan door het raam
In de hoek van het vervallen theater
Had ik niet moeten slapen, maar ik doe het toch
Ik heb de arabesken niet aangeraakt
De stad straalt als in brand
Die onverschillige meid opent haar paraplu
Zo simpel dat het me zou redden, toch?
De ring aan mijn linkerhand, verborgen in mijn rechter
Ik deed alsof ik in de war was
Zoek me niet, blijf maar weg
Als je merkt dat ik verdwenen ben
Vergeef me niet, blijf maar weg
Ik wil niet dat het verdrietig is
Laat me met rust, blijf maar weg
Knijp je ogen samen in de compressie
Beloon me niet, blijf maar weg
Kijk me stilletjes aan door het raam
Blijf wakker, blijf maar weg van woorden
Knijp je ogen samen in het licht dat schijnt
Lach niet, blijf maar weg, de oogst die voor jou bloeide
Verslind me alsjeblieft.