Blue
流れついたその場所で
Nagaretsuita sono basho de
人を何思うのどう
Hito wo nani omou no dou
広くて深い運命の中沈まないように
Hirokute fukai unmei no naka shizumanai you ni
you cannot bust yourself, gimme a shout
you cannot bust yourself, gimme a shout
to be yourself 'til death, assure yourself
to be yourself 'til death, assure yourself
you cannot bust yourself, gimme a shout
you cannot bust yourself, gimme a shout
to be yourself 'til death, assure yourself
to be yourself 'til death, assure yourself
明日を失ってしまうかもしれない
Ashita wo ushinatte shimau kamoshirenai
かけがえのない今ねさえ負けな
Kakegae no nai ima ne sae makena
この怖がどうか届くように
Kono kowaga douka todoku you ni
叫び続けてたよ
Sakebi tsudzuketeta yo
追いかける旅にまた遠くなって
Oikakeru tabi ni mata tooku natte
逃げ出した途端また近くなって
Nigedashita totan mata chikaku natte
透き通ったのに見えないもこうがわ
Sukitootta noni mienai mokou ga wa
手を伸ばし続けて
Te wo nobashi tsudzukete
泣きながら笑う日々と
Nakinagara warau hibi to
運命の果てにこの手を伸ばすよ
Unmei no hate ni kono te wo nobasu yo
流れついたその場所で
Nagaretsuita sono basho de
人を何思うのどう
Hito wo nani omou no dou
広くて深い運命の中沈まないように
Hirokute fukai unmei no naka shizumanai you ni
ねじまがる光を浴びて
Nejimagaru hikari wo abite
ゆらりゆらり漂いながら
Yurari yurari tadayoi nagara
ばらばらになった自分の
Barabara ni natta jibun no
かけら拾い飛び立つよ
Kakera hiroi tobitatsu yo
進化しつづけるvisionの果てに
Shinka shitsudzukeru vision no hate ni
一体何が混ざせるのだろうか
Ittai nani ga mazaseru no darou ka
この声がどうか届くように
Kono koe ga douka todoku you ni
叫び続けてたよ
Sakebi tsudzuketeta yo
泣きながら笑う日々と
Nakinagara warau hibi to
螺旋の青にこの手を伸ばすよ
Rasen no ao ni kono te wo nobasu yo
暗闇の翼に変えて、ふわり、ふわり浮かんでく
Kurayami no tsubasa ni kaete, fuwari, fuwari ukande ku
歩き続けるその先に見える光を求めて
Aruki tsudzukeru sono saki ni mieru hikari wo motomete
Blauw
Op de plek waar ik ben aangespoeld
Wat denkt men over mensen, hoe dan ook
Zodat ik niet verdrink in het brede en diepe lot
Je kunt jezelf niet breken, geef me een schreeuw
Wees jezelf tot de dood, verzeker jezelf
Je kunt jezelf niet breken, geef me een schreeuw
Wees jezelf tot de dood, verzeker jezelf
Ik zou morgen wel eens kunnen verliezen
Zelfs dit onmisbare nu mag niet verliezen
Laat deze angst alsjeblieft doorkomen
Ik bleef maar schreeuwen
De reis die ik achtervolg wordt weer verder weg
Op het moment dat ik wegvlucht, komt het weer dichtbij
Het is doorzichtig, maar ik kan het niet zien
Ik blijf mijn hand uitsteken
De dagen waarin ik huil en lach
Strek mijn hand uit naar het einde van het lot
Op de plek waar ik ben aangespoeld
Wat denkt men over mensen, hoe dan ook
Zodat ik niet verdrink in het brede en diepe lot
In het kromme licht dat op me schijnt
Drijvend, wiebelend, terwijl ik zweef
Verzamel de stukjes van mezelf die uit elkaar zijn gevallen
En vlieg weer op
Aan het einde van de voortdurende evolutie van mijn visie
Wat kan er dan allemaal gemengd worden?
Laat deze stem alsjeblieft doorkomen
Ik bleef maar schreeuwen
De dagen waarin ik huil en lach
Strek mijn hand uit naar het spiraalvormige blauw
Verander in de vleugels van de duisternis, zwevend, zwevend
Op zoek naar het licht dat zichtbaar wordt verderop.