The Beast
人が紡ぎ上げたかけらたちを窓の外から眺め続けた
Hito ga tsumugi ageta kakera tachi wo mado no soto kara nagame tsuzuketa
ドアを作ることもできなかった
Doa wo tsukuru koto mo dekina katta
それは幼い僕のプライド
Sore wa osanai boku no puraido
隠し事をしてました 傷つくのが嫌でした
"kakushi goto wo shite mashita kizutsuku no ga iya deshita"
やっと気づいた 僕だけのお城は余りに空虚で満ちていました
Yatto kizuita boku dake no oshiro wa amari ni kuukyo de michite imashita
ある日現れたあなたは僕が望む全てを持ってた
Aru hi arawareta anata wa boku ga nozomu subete wo motteta
僕が押し上げたレンガを容易く飛び越え触れ気づいた
Boku ga osumi ageta renga wo tayasuku tobi koe sawatte kizuita
悲しいくらい冷たいね ずっと寂しかったんだね
"kanashi ikurai tsumetai ne zutto sabishi kattan da ne"
怯えて離れて飾って囃って
Obiete hanarete kazatte hakatte
焦って乱れて傷つけ逃げ出した
Asette midarete kenashite nigedashita !
人が紡ぎ上げたかけらたちが折り重なるのを嘆いていた
Hito ga tsumugi ageta kakera tachi ga ori kasanaru no wo urayan de ita
孤独に作り上げた僕の城
Kodoku ni tsukuri ageta boku no shiro
ドアを閉ざした僕のプライド
Doa wo tozashita boku no puraido
隠し事をしてました 失うのが嫌でした
"kakushi goto wo shite mashita ushinau no ga iya deshita"
やっと現れたお城の住人
Yatto arawareta oshiro no juunin
初めての愛に戸惑いました
Hajimete no ai ni tomado imashita
同情なんかは要らないよ お前には勝ってたまるかよ
"doujou nanka wa yoshite yo omae ni wa katteta maru ka yo"
握って噛んで零して暴れて
Nigitte kajitte koboshite abarete
それでもあなたは拾ってつかんでた
Sore demo anata wa hirotte tsukan de ta !
生きかう群衆の愛を見つめ一番大切を叫び続けた
Ikikau gunshuu no ai wo mitsu me ichiban taisetsu wo sake tsuzuketa
孤独になれ親しんだこの身が
Kodoku ni nare shitashin da kono mi ga
日溜まりで溶けるのを許さない
Hidamari de tokeru no wo yurusanai
隠し事をしてました それが愛と知っていました
"kakushi goto wo shite mashita sore ga ai to shitte imashita"
そっと消えていった城の住人
Sotto kiete itta shiro no juunin
恐れた感情が込み上げました
Osoreta kanjou ga komi agemashita
隠し事をしてました 永遠の愛を望みました
"kakushi goto wo shite mashita towa no ai wo nozomi mashita"
与えられたのは永遠だけ
Ataerareta no wa eien dake
初めて人のために食えました
Hajimete hito no tame ni kue mashita
扉を開いて
"tobira wo hiraite
ついて握って笑って摘みで
Tsuitte nigitte waratte tsumui de
愛せばよかったなぁ
Aiseba yokatta naa..."
与えられた温もりの影が
Ataerareta nukumori no kage ga
僕の孤独の城を許さない
Boku no kodoku no shiro wo yurusanai
自分で枷をはめたこの体
Jibun de kase wo hameta kono karada
永遠に僕の終わりを許さない
Towa ni boku no owari wo yurusanai
生きかう群衆に愛をまいて
Ikikau gunshuu ni ai wo maite
永遠に涙を紡ぎ続けて
Towa ni namida wo tsumugi tsuzukete
またあなたに会えるその日まで
Mata anata ni aeru sono hi made
何千年先も待ち続ける
Nanzen nen saki mo machi tsuzukeru
Het Beest
Ik bleef naar de stukjes kijken die mensen weefden, van buiten het raam
Ik kon geen deur maken
Dat was mijn jonge trots
Ik had geheimen, ik was bang om gekwetst te worden
Ik realiseerde me eindelijk dat mijn kasteel te leeg was, vol met niets
Op een dag verscheen jij, je had alles wat ik wenste
Je sprong moeiteloos over de stenen die ik had gelegd, en raakte me aan
Het is triest koud, je was altijd zo eenzaam
Bang om weg te gaan, versierd en geprezen
In paniek, verstoord, gekwetst en weggelopen
Ik zuchtte over de stapels stukjes die mensen weefden
Mijn kasteel, gebouwd in eenzaamheid
De deur van mijn trots was gesloten
Ik had geheimen, ik was bang om te verliezen
Eindelijk verscheen de bewoner van het kasteel
Ik was verward door de eerste liefde
Ik heb geen medelijden nodig, ik kan jou niet verslaan
Vastgrijpen, bijten, morsen en tekeer gaan
Toch raapte jij alles op en hield het vast
Ik keek naar de liefde in de drukte en bleef roepen om het belangrijkste
Laat me alleen, deze vertrouwde huid
Ik laat de zon niet smelten
Ik had geheimen, ik wist dat het liefde was
De bewoner van het kasteel verdween stilletjes
De emoties die ik vreesde kwamen naar boven
Ik had geheimen, ik verlangde naar eeuwige liefde
Wat ik kreeg was alleen de eeuwigheid
Voor het eerst kon ik voor iemand anders eten
De deur open
Volg me, pak me, lach en pluk
Had ik je maar liefgehad
De schaduw van de warmte die ik kreeg
Vergeeft mijn kasteel van eenzaamheid niet
Dit lichaam dat ik zelf heb geketend
Vergeeft mijn einde nooit
Ik strooi liefde in de drukte
En blijf eeuwig tranen weven
Tot de dag dat ik je weer zie
Zal ik duizenden jaren blijven wachten