Plato de Segunda Mesa
No te vistas que no vas a la luna..
Hay..hay..hay..hay
Estoy cansado de llevarte y que al final
Tu te vuelvas a los brazos de un patan
Que no sabe hacer mas cosa que ignorar..
Hay..hay..hay..hay
Tu sorinsa que ilumina la ciudad tu mirada que es un puente
A otro lugar...
Donde se acuestan las estrellas a soñar en vela lo que sueñan
Los poetas...
Coro..
Juro que esta noche cortare todas las riendas que
Dominan en mi alma las tristezas
Pasa que me canzo y que me aburro de ser
En esta historia el agregado mas absurdo...
Buscate otro idiota que te baje las estrellas..
Que se abraze a tu promesa, que te quiera,
Que te aplauda lo que sea
Consigue un animal que ni siquiera se de cuenta que es el segundo
Plato en esa mesa
No sabia que no sabía que el recuerdo puede más
Hay hay hay hay
Que mis besos que te muerden a matar
Los rincones de tu alma sin parar
No sabía que este amor era un disfraz ayayai ayayai
Pañuelitos en el pecho pa' calmar
Las heridas del amor de ese rufián
Que nunca supo ver los sueños
Tras del uniforme blanco y puro de tu cuerpo.
Coro..
Juro que esta noche cortaré todas las riendas
Que dominan en mi alma las tristezas
Pasa que me canso, que me aburro
De ser en esta historia el agregado más absurdo
Búscate otro idiota que te baje las estrellas
Que se abrace a tu promesa
Que te quiera y que te aplauda lo que sea
Consigue un animal que ni siquiera se dé cuenta
Que es el segundo plato en esa mesa.
Tweede Schotel
Kleed je niet aan, je gaat niet naar de maan..
Hé..hé..hé..hé
Ik ben moe van het je dragen en dat je uiteindelijk
Weer in de armen van een klootzak belandt
Die niet meer kan dan negeren..
Hé..hé..hé..hé
Jouw glimlach die de stad verlicht, jouw blik die een brug is
Naar een andere plek...
Waar de sterren gaan liggen om te dromen in de nacht wat ze dromen
De dichters...
Refrein..
Ik zweer dat ik vanavond alle teugels zal doorhakken die
Heersen over mijn ziel, de treurnis
Het is zo dat ik moe ben en me verveel om te zijn
In dit verhaal de meest absurde toevoeging...
Zoek een andere idioot die je de sterren laat plukken..
Die zich om jouw belofte heen slaat, die van je houdt,
Die je toejuicht wat het ook is
Vind een beest dat niet eens doorheeft dat hij de tweede
Schotel aan die tafel is.
Ik wist niet dat ik niet wist dat de herinnering sterker kan zijn
Hé hé hé hé
Dan mijn kussen die je doden om te bijten
De hoeken van je ziel zonder stoppen
Ik wist niet dat deze liefde een masker was, ayayai ayayai
Zakdoekjes op de borst om te kalmeren
De wonden van de liefde van die schoft
Die nooit de dromen kon zien
Achter het witte en pure uniform van jouw lichaam.
Refrein..
Ik zweer dat ik vanavond alle teugels zal doorhakken
Die heersen over mijn ziel, de treurnis
Het is zo dat ik moe ben, dat ik me verveel
Om in dit verhaal de meest absurde toevoeging te zijn
Zoek een andere idioot die je de sterren laat plukken
Die zich om jouw belofte heen slaat
Die van je houdt en je toejuicht wat het ook is
Vind een beest dat niet eens doorheeft
Dat hij de tweede schotel aan die tafel is.