Somos Más
La flor que había en tu pelo, se la ha llevado el viento, y no es igual, nada es igual
Ya no importa la fama, sin tus besos mañana y no es igual, si tú no estás
Caminaste descalza no creí perderte
Me ha atado una mordaza ruego por sanar las huellas de tu soledad
Rescatando la batallas que nos quedan por ganar
Esta canción es un espejo del corazón
Es un rincón de mis recuerdos, es de los dos
Fuimos tontos fui tan ciego, somos agua en el desierto
Somos más, que un amor en suspenso; somos más
Prejuicios y palabras, y discusiones largas no ahogarán, mi voluntad
Y de este amor pequeño, que suena como un trueno ya verás, que lleno un mar
Y la nostalgia, corre dura hasta perderse
Se cae en las murallas del dolor y el miedo como hojas de un zaban
Si tú quieres yo te quiero, si tú quieres te doy más
Esta canción es un espejo del corazón
Es un rincón de mis recuerdos, es de los dos
Fuimos tontos fui tan ciego, somos agua en el desierto
Somos más, que un amor en suspenso
No demos largas, amémonos sin falta
Sin condiciones, sin buscar más razones
Esta canción es un espejo del corazón
Es un rincón de mis recuerdos, es de los dos
Fuimos tontos fui tan ciego, somos agua en el desierto
Somos más, que un amor en suspenso
Esta canción es un espejo del corazón
Es un rincón de mis recuerdos, es de los dos
Fuimos tontos fui tan ciego, somos agua en el desierto
Somos más, que un amor en suspenso
Somos más
Wij Zijn Meer
De bloem die in je haar zat, heeft de wind meegenomen, en het is niet hetzelfde, niets is hetzelfde
Het doet er niet meer toe, de roem, zonder jouw kussen morgen en het is niet hetzelfde, als jij er niet bent
Je liep blootsvoets, ik geloofde niet dat ik je zou verliezen
Een mondkapje heeft me gebonden, ik bid om de sporen van jouw eenzaamheid te genezen
De strijd die we nog moeten winnen, redend
Dit lied is een spiegel van het hart
Het is een hoekje van mijn herinneringen, het is van ons twee
We waren dom, ik was zo blind, we zijn water in de woestijn
Wij zijn meer, dan een liefde in afwachting; wij zijn meer
Vooroordelen en woorden, en lange discussies zullen mijn wil niet verdrinken
En van deze kleine liefde, die klinkt als een donder, zul je zien, dat het een zee vulde
En de nostalgie, stroomt hard tot het verloren gaat
Het valt in de muren van pijn en angst als bladeren van een boom
Als jij wilt, wil ik jou, als jij wilt, geef ik je meer
Dit lied is een spiegel van het hart
Het is een hoekje van mijn herinneringen, het is van ons twee
We waren dom, ik was zo blind, we zijn water in de woestijn
Wij zijn meer, dan een liefde in afwachting
Laten we het niet rekken, laten we van elkaar houden zonder uitzondering
Zonder voorwaarden, zonder meer redenen te zoeken
Dit lied is een spiegel van het hart
Het is een hoekje van mijn herinneringen, het is van ons twee
We waren dom, ik was zo blind, we zijn water in de woestijn
Wij zijn meer, dan een liefde in afwachting
Dit lied is een spiegel van het hart
Het is een hoekje van mijn herinneringen, het is van ons twee
We waren dom, ik was zo blind, we zijn water in de woestijn
Wij zijn meer, dan een liefde in afwachting
Wij zijn meer