9472
Ey, hoy me volví a acordar de ella, pero de qué vale
Si se ha ido a dormir esperando a que la llame
Yo 9472 de allí
Tss, me estoy haciendo mayor yo, pero también mi' padres
Me estoy perdiendo cosas que a sus nietos contarles
Porque estoy a 9472 de allí
He pisado a mi gente, les he hablado a gritos
Fallé yo y le eché la culpa a mi equipo
Me guardo mis mierdas pa' mí
No quiero marcharme de aquí sin encontrar mi sitio
A veces lloro a la sombra las cosas más obvias
Y escribo cuando mi ciudad se ha ido a dormir
Pa' los que saben mi historia, mi pena y mi gloria
Quizá no sea tan tarde pa' poderles decir de corazón
No lloren, no lloren, no estoy tan mal
Hoy recordé la forma en la que se me van los males
Si engancho mis penas a uno de tus lunares
Lo pienso a 9472 de allí
Ellos se creen que por ser yo
Había una razón pa' que a mí no me importase
Mis hermanos pequeños y las vidas que hacen
Si viesen que es lo único que pienso cuando estoy a 9472 de allí
A veces lloro a la sombra las cosas más obvias
Y escribo cuando mi ciudad se ha ido a dormir
Pa' los que saben mi historia, mi pena y mi gloria
Quizá no sea tan tarde pa' poderles decir de corazón
No lloren, no lloren, no estoy tan mal
No lloren, no lloren, no estoy tan mal
9472
Ey, vandaag dacht ik weer aan haar, maar wat heeft het voor zin
Als ze in slaap is gevallen, wachtend op een belletje van mij
Ik 9472 daar vandaan
Tss, ik word ouder, maar ook mijn ouders
Ik mis dingen die ik aan hun kleinkinderen moet vertellen
Want ik ben 9472 daar vandaan
Ik ben over mijn mensen heen gestapt, heb ze geschreeuwd
Ik faalde en gaf mijn team de schuld
Ik houd mijn troep voor mezelf
Ik wil hier niet weggaan zonder mijn plek te vinden
Soms huil ik in de schaduw om de meest voor de hand liggende dingen
En schrijf ik als mijn stad in slaap valt
Voor degenen die mijn verhaal kennen, mijn verdriet en mijn glorie
Misschien is het nog niet te laat om ze vanuit mijn hart te zeggen
Huil niet, huil niet, ik ben niet zo slecht
Vandaag herinnerde ik me de manier waarop mijn zorgen verdwijnen
Als ik mijn verdriet aan een van jouw moedervlekken hang
Ik denk aan 9472 daar vandaan
Zij denken dat het omdat ik ben wie ik ben
Er een reden was dat het me niet zou raken
Mijn jongere broers en de levens die zij leiden
Als zij zagen dat dit het enige is waar ik aan denk als ik 9472 daar vandaan ben
Soms huil ik in de schaduw om de meest voor de hand liggende dingen
En schrijf ik als mijn stad in slaap valt
Voor degenen die mijn verhaal kennen, mijn verdriet en mijn glorie
Misschien is het nog niet te laat om ze vanuit mijn hart te zeggen
Huil niet, huil niet, ik ben niet zo slecht
Huil niet, huil niet, ik ben niet zo slecht