Verlokt Is Verloren
De eenzame sterveling
Dwalend door de peel
Gelokt door een kinderlijk gejank...
Een doodskreet klinkt
Als de sterveling is gegrepen
Een doodse stilte volgt...
Als hij wordt ontdaan van zijn bloed!
Roerloos ligt het ven
Als was daar niets gebeurd...
Doch ergens in dit donker diep
Staren groene ogen
Wachtend op wat komen gaat...
Groene ogen staren
Vanuit het ven zo zwart
Zwart als de nacht...
Kindergeschrei deint
Over de drassige vlakten
Galmend over beek en ven...
Verlokt is verloren!
Atraído está perdido
El solitario vagabundo
Caminando por el pantano
Atraído por un llanto infantil...
Un grito de muerte resuena
Cuando el vagabundo es atrapado
Un silencio sepulcral sigue...
¡Cuando es despojado de su sangre!
Inmóvil yace el estanque
Como si nada hubiera ocurrido allí...
Sin embargo, en esta oscuridad profunda
Miradas verdes observan
Esperando lo que está por venir...
Miradas verdes observan
Desde el estanque tan oscuro
Tan oscuro como la noche...
Lamentos infantiles se propagan
Sobre las tierras pantanosas
Resonando sobre arroyos y estanques...
¡Atraído está perdido!