395px

Lied Von Dem Meer

Walter De Buck

Lied Van de Zee

Mijn gedachten willen altijd varendrijven naar de open zee.
Al is het hier rustig en droge aan de wal
en kom ik over land bijna overal
toch drijven mijn gedachten altijd were mee
als een schip met de stroom naar de zee.

Mijn schip is vertrèwd met de baren
de wind, de golvende zee,
het stormend geweld en het zilte nat,
soms onstuimig woest, soms spiegelglad
mijn schip vaart gelijk dat de stormvogel vliegt
en zacht op de golven wiegt.

De zee is het eeuwig bewegen
golvend altijd op en neer.
Grillig, gewillig, altijd op en af
bron van alle leven en zeemansgraf.
De pelgrim die altijd zijn wegen vindt,
de speelkameraad van de wind.

Nog lang wil ik mijn lied blijven zingen
tot mijn stemme er bij breekt,
over de zee die de stranden verplaatst,
het zonlicht als zilveren schilfers weerkaatst.
En moest mijn schip in de golven vergaan
tons zal mijn lied van de zee nog bestaan.

Lied Von Dem Meer

Meine Gedanken wollen immer segeln zu dem offenen Meer.
Obwohl es hier ruhig und trocken am Ufer ist
und ich zu Fuß fast überall hinkomme,
fließen meine Gedanken immer wieder mit,
wie ein Schiff mit dem Strom zum Meer.

Mein Schiff ist vertraut mit den Wellen,
der Wind, dem wogenden Meer,
den SturmGewalt und dem salzigen Nass,
manchmal ungestüm wild, manchmal spiegelglatt,
mein Schiff segelt wie der Sturmvogel fliegt
und sanft auf den Wellen wiegt.

Das Meer ist das ewige Bewegen
wogend immer auf und ab.
Launisch, willig, immer auf und nieder,
Quelle allen Lebens und Seemannsgrab.
Der Pilger, der immer seinen Weg findet,
das Spielkamerad des Winds.

Noch lange will ich mein Lied weiter singen
bis meine Stimme bricht,
über das Meer, das die Strände versetzt,
das Sonnenlicht in silbernen Schuppen reflektiert.
Und sollte mein Schiff in den Wellen untergehen,
so wird mein Lied vom Meer weiter bestehen.