Rosalie Mijnen Bon Amie
Ach Rosalie, ach Rosalie, ach Rosalie mijnen bon amie
en die handjes glngen van klappe, klappe, klap
en die voetjes gingen van takke, takke, tak
En dat pluimken op den hoed, den sabel aan de zij
en hij zei mijn zoetste wat wilde gij van mij
En we waren daar met zessen en wij kwamen aan 't Rabot,
en we vochten met de messen maar zij staken ons in 't kot
Ach Rosalie, ach Rosalie, ach Rosalie mijnen bon amie
Rosalie, Mi Buen Amigo
Ay Rosalie, ay Rosalie, ay Rosalie mi buen amigo
y esas manitas aplaudían, aplaudían, aplaudían
y esos piecitos iban de taca, taca, taca
Y esa pluma en el sombrero, el sable a su lado
y él decía mi dulce, ¿qué quieres de mí?
Y éramos seis allí y llegamos al Rabot,
y peleamos con los cuchillos pero nos encerraron en el calabozo
Ay Rosalie, ay Rosalie, ay Rosalie mi buen amigo