Carbon
ükrök szilánkjait illesztem össze
mintha csak álmodnék, megváltozott a kép
mutatna valamit
a mutatók körbe sem jártak rég
mondd, megismersz-e még
közben azt hiszem kifosztották
az éjszaka maradék méltóságát
sötétje csak annyit tett, hogy nem láttam
csak az üres helyedet
árnyékot vet mint ágyat
és ágyat vet mint ráncot
ráncot vet, vihart arat
máshol és máskor járok
kalapácsláb a haranghorizonton
minden léptem csendítés
túlvisszhangzik a városon is, míg
egyensúlyra lelek peremén
tépj, egy oldalt hátulról szakíts szét
minden más lesz mint rég
az album lángolva ég
nem marad csak szén
már nem várnak többé ismerõs fák
messzebb a karnyújtásnyinál
az album lángolva ég...
Carbón
Ensamblar los fragmentos de carbón
Como si estuviera soñando, la imagen ha cambiado
Quiere mostrarme algo
Los indicadores no han dado la vuelta en mucho tiempo
Dime, ¿me reconoces todavía?
Mientras tanto, creo que saquearon
la dignidad restante de la noche
La oscuridad solo logró que no viera
solo tu lugar vacío
Proyecta sombras como una cama
Y la cama proyecta arrugas
Las arrugas siembran tormentas
Ando en otro lugar y tiempo
Pata de martillo en el horizonte de campanas
Cada paso es un silencio
Resuena demasiado en la ciudad, mientras
Encuentro equilibrio en el borde
Rasga, desgarra desde un lado por detrás
Todo será diferente a como era antes
El álbum arde en llamas
Solo queda carbón
Los árboles familiares ya no esperan
Más allá de mi alcance
El álbum arde en llamas...