Nothing To Give
You talked me to sleep last night
I hadn't left that sad in years
Your eyes like glass mistakes
They moved me close to tears
You speak those favourite fables
Which I am yet to live
And Casually confirm my fears
That I've got nothing to give
I wish I could say
That I've got no regrets
But saying that would be one more
To pile on my desk
I wish I could say I've clung to time like gold
Bust as you said goodbye I almost died
I take it back all of it
Those names I called myself
Like hardbacks on the shelf
I take it back those promises
I made to everyone
I'm falling through a ribbon last
Before I'd learn to run
I wish I could say
That I've got no regrets
But saying that would be one more
To pile on my desk
I wish I could say I've clung to time like gold
Bust as you said goodbye I almost died
Niets Te Geven
Je praatte me gisteravond in slaap
Ik was al jaren niet zo verdrietig
Je ogen als glazen vergissingen
Ze brachten me bijna tot tranen
Je vertelt die favoriete fabels
Die ik nog moet beleven
En bevestigt casual mijn angsten
Dat ik niets te geven heb
Ik wou dat ik kon zeggen
Dat ik geen spijt heb
Maar dat zeggen zou er nog één meer zijn
Om op mijn bureau te stapelen
Ik wou dat ik kon zeggen dat ik de tijd als goud vasthield
Maar toen je afscheid nam, stierf ik bijna
Ik neem alles terug
Die namen die ik mezelf gaf
Als hardcovers op de plank
Ik neem die beloftes terug
Die ik aan iedereen deed
Ik val door een lint heen
Voordat ik leerde rennen
Ik wou dat ik kon zeggen
Dat ik geen spijt heb
Maar dat zeggen zou er nog één meer zijn
Om op mijn bureau te stapelen
Ik wou dat ik kon zeggen dat ik de tijd als goud vasthield
Maar toen je afscheid nam, stierf ik bijna