Het erfje in Banjoewangi
Op een erfje met wat bomen
Stond een woning, laag van bouw
In de propere vertrekken
Woonde een oude, wijze vrouw
In de jaren der verstoting
Om het bloed van vaders kant
Zijn de kinderen vertrokken
Ver van hun geboorteland
En zij namen bij het heengaan
Omdat het niet anders kon
Afscheid van het kleine erfje
In de warme tropenzon
Op dat erfje, met wat bomen
Dat zoveel vertellen kan
Bleef zij trouw aan eigen bodem
En de rustplaats van haar man
In die aarde die hij liefhad
Waar hij werk en vrede vond
Rustte hij, met wie het leven
Haar tot in de dood verbond
Op dat erfje, met wat bomen
Dat zoveel vertellen kan
Bleef zij trouw aan eigen bodem
En de rustplaats van haar man
El patrimonio en Banyuwangi
En una herencia con algunos árboles
Soporte de una vivienda, construcción baja
En las habitaciones limpias
Vivía una mujer vieja y sabia
En los años de rechazo
A la sangre del lado del padre
¿Se han ido los niños?
Lejos de su patria
Y tomaron por el paso
Porque no podría ser de otra manera
Adiós a la pequeña herencia
En el cálido sol tropical
En esa reliquia, con algunos árboles
Que tanto puede decir
Permaneció fiel a su propia tierra
Y el lugar de descanso de su marido
En esa tierra amaba
Donde encontró trabajo y paz
Descanse él, con quien la vida
Ella al pacto de muerte
En esa reliquia, con algunos árboles
Que tanto puede decir
Permaneció fiel a su propia tierra
Y el lugar de descanso de su marido