Kokkie
Kokkie had haar hele leven
In de dapoer doorgebracht
Waar ze slechts aan eten koken Sajoer rijst en sambal dacht
Met een stevig sirihpruimpje
In haar tandeloze Monday zorgde Kokkie voor het eten
Wat haar toean lekker vond
In 't begin was kokkie pintar
En de njonja zeer tevree
Maar toen kokkie oud ging worden
Wist ze niet meer wat ze deed
Soep en sajoer, 't leek wel water
Aardapp'len was niets dan kruim
En in een der frikandellen
Stopte zij haar sirihpruim
In de saus vond men haar haren
In de rijst een kakkerlak
In de sajoer potverdikkie
Zat de staart van een tjitjak
Sapi vlees vol dode vliegen
Kreeg men 's avonds op het brood
In de sambal grote larons
Of een dikke duizendpoot
Toean zei: "De oude kokkie
Maakt het nu wat al te bont"
Toen hij in zijn nasi-goreng
Tien gebraden balangs vond
En de njonja riep verbolgen "
't Oude mens wordt heus te vies"
En ze viste uit de sauskom
Kokkies laatste holle kies
Waar het al te bont ging worden
Kreeg de kokkie haar lepas
Wijl ze werkelijk voor haar baantje
Heus niet langer lakoe was
Eenzaam stierf ze in de kampong
Niemand had meer kassian
En nu ligt de oude neneh
Ginder in haar koeboeran
Kokkie
Kokkie hatte ihr ganzes Leben
In der Küche verbracht
Wo sie nur ans Essen kochen, Sajoer Reis und Sambal dachte
Mit einem festen Betelblatt
In ihrem zahnlosen Mund sorgte Kokkie für das Essen
Was ihr Toean lecker fand
Am Anfang war Kokkie klug
Und die Njonja sehr zufrieden
Doch als Kokkie alt wurde
Wusste sie nicht mehr, was sie tat
Suppe und Sajoer, es schien wie Wasser
Kartoffeln waren nichts als Brei
Und in einer der Frikandellen
Versteckte sie ihr Betelblatt
In der Soße fand man ihre Haare
Im Reis eine Kakerlake
In der Sajoer, verdammtes Miststück
War der Schwanz einer Eidechse
Rindfleisch voller toter Fliegen
Gab's abends auf dem Brot
In der Sambal große Heuschrecken
Oder einen dicken Tausendfüßler
Toean sagte: "Die alte Kokkie
Macht es jetzt wirklich zu bunt"
Als er in seinem Nasi Goreng
Zehn gebratene Bällchen fand
Und die Njonja rief empört
"Die alte Frau wird wirklich zu dreckig"
Und sie fischte aus der Soßenschüssel
Kokkies letzten hohlen Zahn
Wo es zu bunt wurde
Bekam die Kokkie ihre Freiheit
Weil sie wirklich für ihren Job
Nicht länger faul war
Einsam starb sie im Dorf
Niemand hatte mehr Zimt
Und jetzt liegt die alte Neneh
Dort in ihrem Grab.