Kokkie
Kokkie had haar hele leven
In de dapoer doorgebracht
Waar ze slechts aan eten koken Sajoer rijst en sambal dacht
Met een stevig sirihpruimpje
In haar tandeloze Monday zorgde Kokkie voor het eten
Wat haar toean lekker vond
In 't begin was kokkie pintar
En de njonja zeer tevree
Maar toen kokkie oud ging worden
Wist ze niet meer wat ze deed
Soep en sajoer, 't leek wel water
Aardapp'len was niets dan kruim
En in een der frikandellen
Stopte zij haar sirihpruim
In de saus vond men haar haren
In de rijst een kakkerlak
In de sajoer potverdikkie
Zat de staart van een tjitjak
Sapi vlees vol dode vliegen
Kreeg men 's avonds op het brood
In de sambal grote larons
Of een dikke duizendpoot
Toean zei: "De oude kokkie
Maakt het nu wat al te bont"
Toen hij in zijn nasi-goreng
Tien gebraden balangs vond
En de njonja riep verbolgen "
't Oude mens wordt heus te vies"
En ze viste uit de sauskom
Kokkies laatste holle kies
Waar het al te bont ging worden
Kreeg de kokkie haar lepas
Wijl ze werkelijk voor haar baantje
Heus niet langer lakoe was
Eenzaam stierf ze in de kampong
Niemand had meer kassian
En nu ligt de oude neneh
Ginder in haar koeboeran
Kokkie
Kokkie spent her whole life
In the kitchen, day and night
Where she only thought of cooking rice and sambal, alright
With a strong betel nut
In her toothless grin, Kokkie made the meals
That her boss thought were a treat
At first, Kokkie was sharp
And the lady was quite pleased
But as Kokkie grew older
She lost track of what she’d seized
Soup and sambal, it was like water
Potatoes were just mush
And in one of the frikandels
She stuffed her betel nut hush
In the sauce, they found her hair
In the rice, a cockroach crawled
In the sambal, oh my goodness
Was the tail of a gecko sprawled
Beef full of dead flies
Was served up on the bread
In the sambal, big larvae
Or a fat centipede instead
The boss said: "This old Kokkie
Is really going too far"
When he found ten fried balls
In his nasi goreng jar
And the lady cried out angrily
"This old woman’s getting too gross"
As she fished out from the sauce bowl
Kokkie’s last hollow tooth, morose
Where things got too out of hand
Kokkie got her walking papers
Since she really didn’t care
About her job, no capers
Lonely, she died in the village
No one had any care
And now the old lady lies
Over there in her graveyard lair.