Lagtrain
Oh, not again, now the train’s gone and left
And the city’s too far to walk to the end, while I
Can’t call to mind all the words if I try, I find
To pocket them will keep them all alive
Wheeze through the night as my lungs burn inside
As I fake through the day that never subsides if I
Can’t call to mind all the words or the lines, I’ll try
To ride the train wherever it will go tonight
Block out the night all the boring noise that calls me to the world outside
Better not to try, just let me stay alone and well-hidden-shun the light
And look, right there the crosswalk’s waiting, please, hurry up and come to me
The curb restrains and binds my body cut my ties and set me free, I need
Oh, not again, now the train’s gone and left
And the cities too far to walk to the end, while I
Can’t call to mind all the words if I try, I find
To pocket them will keep them all alive
Wheeze through the night as my lungs burn inside
As I fake through the day that never subsides if I
Can’t call to mind all the words or the lines, I’ll try
To ride the train wherever it will go tonight
Riding through the night the evening train is filled with people buzzing all around
Let me clear my mind, until I'm alone and sitting without a sound
Again, oh God, the groups returning
And the school bell it moves you forward
And look
The ticket booth is waiting, please, hurry up and come to me
My hands are full and halt your freedom, cut your ties and set me free, I need-
Wheeze through the night as my lungs burn inside
As I fake through the day that never subsides if I
Can’t call to mind all the words or the lines, I’ll try
To ride the train wherever it will go tonight
Oh not again the train has gone and left: The town will never end
The wind will cut to bits the world below, please leave me be, don’t go
The words I couldn’t call to mind, it’s fine if you just let them be
If that would mean that you would stay with me just like the train, I need
Oh, not again, now the train’s gone and left
Oh, not again, now the train’s gone and left
And the city’s too far to walk to the end, while I
Can’t call to mind all the words if I try, I find
To pocket them will keep them all alive
Wheeze through the night as my lungs burn inside
As I fake through the day that never subsides if I
Can’t call to mind all the words or the lines, I’ll try
To ride the train wherever it is going tonight
Treinrit
Oh, niet weer, nu is de trein weg en vertrokken
En de stad is te ver om naar het einde te lopen, terwijl ik
De woorden niet kan herinneren, hoe hard ik ook probeer, ik ontdek
Dat ze in mijn zak stoppen ze allemaal levend houdt
Hijg door de nacht terwijl mijn longen van binnen branden
Terwijl ik door de dag heen faken die nooit ophoudt, als ik
De woorden of de zinnen niet kan herinneren, zal ik proberen
De trein te nemen, waar hij ook vanavond heen gaat
Blokkeer de nacht, al het saaie geluid dat me roept naar de wereld buiten
Beter niet proberen, laat me gewoon alleen en goed verborgen, schuw het licht
En kijk, daar is het zebrapad dat wacht, alsjeblieft, kom snel naar me toe
De stoeprand houdt mijn lichaam tegen, snijd mijn banden door en maak me vrij, ik heb het nodig
Oh, niet weer, nu is de trein weg en vertrokken
En de steden zijn te ver om naar het einde te lopen, terwijl ik
De woorden niet kan herinneren, hoe hard ik ook probeer, ik ontdek
Dat ze in mijn zak stoppen ze allemaal levend houdt
Hijg door de nacht terwijl mijn longen van binnen branden
Terwijl ik door de dag heen faken die nooit ophoudt, als ik
De woorden of de zinnen niet kan herinneren, zal ik proberen
De trein te nemen, waar hij ook vanavond heen gaat
Rijdend door de nacht is de avondtrein vol met mensen die om me heen zoemen
Laat me mijn hoofd leegmaken, totdat ik alleen zit en zonder geluid
Weer, oh God, de groepen keren terug
En de schoolbel duwt je vooruit
En kijk
De ticketautomaat wacht, alsjeblieft, kom snel naar me toe
Mijn handen zijn vol en stoppen je vrijheid, snijd je banden door en maak me vrij, ik heb het nodig-
Hijg door de nacht terwijl mijn longen van binnen branden
Terwijl ik door de dag heen faken die nooit ophoudt, als ik
De woorden of de zinnen niet kan herinneren, zal ik proberen
De trein te nemen, waar hij ook vanavond heen gaat
Oh, niet weer, de trein is weg en vertrokken: De stad zal nooit eindigen
De wind zal de wereld beneden in stukken snijden, laat me met rust, ga niet
De woorden die ik niet kon herinneren, het is goed als je ze gewoon laat zijn
Als dat zou betekenen dat je bij me zou blijven, net als de trein, ik heb het nodig
Oh, niet weer, nu is de trein weg en vertrokken
Oh, niet weer, nu is de trein weg en vertrokken
En de stad is te ver om naar het einde te lopen, terwijl ik
De woorden niet kan herinneren, hoe hard ik ook probeer, ik ontdek
Dat ze in mijn zak stoppen ze allemaal levend houdt
Hijg door de nacht terwijl mijn longen van binnen branden
Terwijl ik door de dag heen faken die nooit ophoudt, als ik
De woorden of de zinnen niet kan herinneren, zal ik proberen
De trein te nemen, waar hij ook heen gaat vanavond.