Cicada Days
The greener grass grows where the wildfires fertilize
With ashes of sparrows, peppered moths, & butterflies
Ghosts of trees and termites bloom in the beanstalk
And if you get lightheaded when standing too fast
Is it from shaking out the weight of phosphenes and pasts
Salt deposits on warm little rivers that burst from our words
And God knows crying ain't gonna change a thing
She said take care, but I take more than I bring
She said: It just feels inhumane to lose this much
'Cause when you leave you know you takе more than your love
Just one week of cicada days, wе're losing touch
And I know it just feels inhumane to lose this much
Our nerves were braided under ceiling stars
That were all glow in the dark, hanging over queen-sized
Purple waves of ancient chemicals just whisper
Did you ever build with those endangered bones?
Well, the ground looks soft enough to bury this now
Oh, please, oh no!
And then my sponsor said: Do nothing. Nothing works
And then my doctor said: Don't do that if it hurts
She said: It just feels inhumane to lose this much
'Cause when you leave you know you take more than your love
The seasons of cicada days, we can't make up
And I know it just feels inhumane to lose this much
Let all my red flags fade to white, yeah, I give up
Don't let me leave, I'll only take more than I gave
Okay, I'll pack my stuff
Here at the end of days, my God, what have I done?
Christ, now it feels damn inhumane to get all I've dreamed of
Keep coming back, it works if you work it
So work it, you're worth it, it won't if you don't
One day at a time, tomorrow's too late, amen
Cicadadagen
Het groenere gras groeit waar de bosbranden bemesten
Met as van mussen, gepofte motten en vlinders
Geesten van bomen en termieten bloeien in de stokbonen
En als je duizelig wordt als je te snel opstaat
Is het dan van het schudden van het gewicht van fosfenen en verleden
Zoutafzettingen op warme kleine rivieren die uit onze woorden barsten
En God weet dat huilen niets gaat veranderen
Ze zei: zorg goed voor jezelf, maar ik neem meer mee dan ik breng
Ze zei: het voelt gewoon onmenselijk om zoveel te verliezen
Want als je vertrekt, weet je dat je meer meeneemt dan je liefde
Slechts één week van cicadadagen, we verliezen het contact
En ik weet dat het gewoon onmenselijk voelt om zoveel te verliezen
Onze zenuwen waren gevlochten onder plafondsterren
Die allemaal in het donker gloeiden, hangend boven een queensize
Paarse golven van oude chemicaliën fluisteren gewoon
Heb je ooit gebouwd met die bedreigde botten?
Nou, de grond lijkt zacht genoeg om dit nu te begraven
Oh, alsjeblieft, oh nee!
En toen zei mijn sponsor: Doe niets. Niets helpt
En toen zei mijn dokter: Doe dat niet als het pijn doet
Ze zei: het voelt gewoon onmenselijk om zoveel te verliezen
Want als je vertrekt, weet je dat je meer meeneemt dan je liefde
De seizoenen van cicadadagen, we kunnen het niet goedmaken
En ik weet dat het gewoon onmenselijk voelt om zoveel te verliezen
Laat al mijn rode vlaggen vervagen naar wit, ja, ik geef op
Laat me niet vertrekken, ik neem alleen maar meer mee dan ik gaf
Oké, ik pak mijn spullen
Hier aan het einde van de dagen, mijn God, wat heb ik gedaan?
Christus, nu voelt het verdomd onmenselijk om alles te krijgen waar ik van gedroomd heb
Blijf terugkomen, het werkt als je het doet
Dus doe het, je bent het waard, het zal niet werken als je het niet doet
Eén dag tegelijk, morgen is te laat, amen